Γερμανία, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός χρεών του 20ου αιώνα!

Η συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας, Albert Ritschl, στο έγκυρο SPIEGEL, είναι πραγματικός καταπέλτης σε βάρος της υποκρισίας των Γερμανικών κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών κύκλων και κάτι πολύ παραπάνω από συνηγορία, ένας αληθινός ύμνος, για το δίκιο της Ελλάδας, το οποίο στοιχειοθετείται με πολύ οξυδέρκεια.

Είναι εντυπωσιακό επίσης, το πώς ο Albert Ritschl τεκμηριώνει τις δίκαιες και ανεκπλήρωτες ελληνικές αξιώσεις επί της Γερμανίας για πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο!

Το ένα χιλιοστό από όσα διακηρύσσει ο Γερμανός καθηγητής, αν διεκδικούσε η ελληνική επίσημη πολιτική τάξη, θα ήταν αρκετά διαφορετική η μοίρα αυτού του τόπου!

Ολόκληρη η αποκαλυπτική συνέντευξη του Albert Ritschl έχει ως ακολούθως:

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel: Τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl: Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut", που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Πως είπατε;

Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ritschl: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel: Τι εννοείτε;

Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

Ritschl: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι' αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

* Ο Albert Ritschl είναι καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας.

FtD: Μας πτώχευσε η Άνγκελα Μέρκελ και ο τρόπος που διαχειρίσθηκε την κρίση!

Στην καθυστέρηση της Καγκελαρίου, Angela Merkel, να ακολουθήσει τις συμβουλές τους στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους της ευρωζώνης αποδίδει την από αύριο αναστολή της κυκλοφορίας των Financial Times Deutschland ο Διευθυντής – Οικονομολόγος της,Thomas Fricke.

O Fricke ισχυρίζεται, ότι η οικονομική εφημερίδα τα τελευταία τρία χρόνια έβαλε τα δυνατά της, ώστε να παράσχει στην Καγκελάριο τις καλύτερες δυνατές συμβουλές για την διαχείριση της κρίσης, αλλά δεν τα κατάφερε. Στην αρχή της, τον χειμώνα του 2009-2010, δεν επενέβη γρήγορα για να απαλλάξει την Ελλάδα από τα υπερβολικά κόστη δανεισμού και αντ’ αυτού επέβαλε την λιτότητα που οδήγησε στην βαθιά ύφεση της ελληνικής οικονομίας.

Η εφημερίδα διαρκώς προειδοποιούσε για τον κίνδυνο επιδείνωσης της κρίσης και διάχυσής της και σε άλλες χώρες, εωσότου το καλοκαίρι του 2011 αντιτάχθηκε στο πρόωρο «κούρεμα» του ελληνικού ιδιωτικού χρέους, το οποίο θα οδηγούσε σε αλυσιδωτές αντιδράσεις πανικού.

Όλες όμως οι προειδοποιήσεις των Financial Times Deutschland ήταν εις μάτην, αφού η Angela Merkel έπραττε μονίμως τα αντίθετα:

• Κανένα δάνειο για την Ελλάδα, μέχρι που η κρίση κλιμακώθηκε.
• Εξοντωτική λιτότητα, ώσπου αποδείχθηκε ότι αυτή οδηγεί σε βαθιά ύφεση και περισσότερο αντί λιγότερο χρέος.
• Τιμωρητικά επιτόκια, μέχρι να καταδειχθεί ότι αυτό αποτελούσε καθαρή τρέλα.
• Εμπλοκή ιδιωτών πιστωτών, ώσπου να φανεί ότι εξ αυτής η κρίση κλιμακώθηκε, όπως είχε προβλεφθεί.
• Εμμονή στην μη ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, εωσότου να πρυτανεύσει η λογική και να αλλάξει άποψη η Καγκελάριος.
• Νέα αντίφαση της Angela Merkel, που, ενώ ισχυριζόταν στην μη χορήγηση παράτασης στην εκτέλεση του ελληνικού προγράμματος, τελικά συμφώνησε στο αντίθετο.

Το κακό για τον Fricke είναι ότι οι παρεμβάσεις ακολουθούν μονίμως την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας και ότι η Καγκελάριος αργούσε μονίμως κατά 3-12 μήνες να πράξει όσα την συμβούλευε η εφημερίδα, με αποτέλεσμα την περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης. Κατά την άποψή του, χειρότερο από τα λάθη της Angela Merkel ήταν το «κούρεμα» του χρέους της Ελλάδας που βρισκόταν στα χέρια ιδιωτών, μιας και προκλήθηκε τεράστιος πανικός στις αγορές, πτώση στις μετοχές και μείωση της ανάπτυξης στην ευρωζώνη, κάτι που δεν άφησε ανεπηρέαστη και την Γερμανία.

Προϊόν αυτής της κρίσης που γίνεται πια αισθητή και στην Γερμανία, ήταν η τραγική μείωση της εγχώριας διαφημιστικής δαπάνης, η οποία έπληξε τις εφημερίδες και τα περιοδικά και επέφερε το κλείσιμο των Financial Times Deutschland. Όλα αυτά είναι απότοκα της εσφαλμένης πολιτικής της Καγκελαρίου.

Σίγουρα είναι ιδιαίτερα θλιβερή η είδηση του «θανάτου» μιας έγκυρης εφημερίδας, όπως οι FtD. Όμως, τα εκατομμύρια ανθρώπινα θύματα που άφησαν πίσω τους στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου τα σφάλματα, οι καθυστερήσεις και οι παραλείψεις της ευρωπαϊκής πολιτικής προκαλούν ασύγκριτα σίγουρα περισσότερη θλίψη. Από αύριο πάντως και μετά από 12 χρόνια οι FtD παύουν να κυκλοφορούν, ενώ και η ιστοσελίδα τους θα ακολουθήσει σύντομα την ίδια μοίρα…

Οι Aμερικανοί τάσσονται πλέον κατά του ευρώ

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Ένα κεφαλαιώδους σημασίας πολιτικό συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί από τη στάση της Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, όπου παράλληλα με την παγκόσμια οικονομική κρίση μαίνεται και ο κλυδωνισμός της Ευρωζώνης και του ευρώ: Η ηγεσία των ΗΠΑ τάσσεται πλέον κατά του ευρώ με τη σημερινή του μορφή και με τους υφιστάμενους κανόνες λειτουργίας της Ευρωζώνης!...

Μελετώντας τα αποτελέσματα της δεκαετούς ύπαρξης του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος της Γηραιάς Ηπείρου σε υλική και όχι απλώς σε λογιστική μορφή, οι Αμερικανοί ηγέτες συνειδητοποίησαν ότι είχαν διαπράξει σοβαρότατο σφάλμα στις αρχές του 21ου αιώνα. 

Υποτίμησαν τις συνέπειες που θα είχε η κυκλοφορία του ευρώ αναφορικά με την επέκταση της οικονομικής, επομένως και πολιτικής ηγεμονίας της Γερμανίας σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Νόμισαν ότι το ευρώ θα διευκόλυνε την περαιτέρω διείσδυση των αμερικανικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη, καθώς αντικειμενικά περιόριζε δραστικά τους πολλαπλούς συναλλαγματικούς κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένε

Γερμανία, ο μεγαλύτερος αμαρτωλός χρεών του 20ου αιώνα!

ς οι εταιρείες των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Η ζωή απέδειξε, όμως, ότι μέσα στη δεκαετία αυτή το ευρώ υποχρέωσε όλες τις χώρες που το χρησιμοποιούν ως εθνικό τους νόμισμα να υπαχθούν σε πρωτοφανή βαθμό στη γερμανική επικυριαρχία.
Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατο στην αμερικανική ηγεσία να αντιληφθεί τι επρόκειτο να γίνει με το ευρώ, το οποίο βρισκόταν στην τελική φάση πριν τεθεί σε κυκλοφορία. Υπενθυμίζουμε ότι το ευρώ τέθηκε σε κυκλοφορία την 1η Ιανουαρίου του 2002. Μόλις έντεκα μήνες νωρίτερα, την 21η Ιανουαρίου του 2001, είχε αναλάβει πρόεδρος των ΗΠΑ ο υιός Τζορτζ Μπους, μετά τη νοθεία στις εκλογές της Φλόριντα τον Νοέμβριο του 2000.
Στην εξουσία δηλαδή αναρριχήθηκαν οι νεοσυντηρητικοί, η αμερικανική ακροδεξιά φασίζουσας νοοτροπίας, η οποία θεωρούσε ότι με τους αλλεπάλληλους κατακτητικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή που σχεδίαζε θα διασφάλιζε την πλανητική ηγεμονία των ΗΠΑ μέσω του ενεργειακού εκβιασμού όλων των μεγάλων βιομηχανικών δυνάμεων και... συμμάχων της Ουάσιγκτον - της Ευρώπης, της Ιαπωνίας, της Κίνας... Μόλις τρεισήμισι μήνες πριν από την επίσημη έναρξη κυκλοφορίας του ευρώ είχαμε την τόσο καλυμμένη με μυστήριο και υποψίες 11η Σεπτέμβρη του 2001 με τις επιθέσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες επέτρεψαν στους νεοσυντηρητικούς της κυβέρνησης Μπους να αρχίζουν τους κατακτητικούς πολέμους τους αρχικά στο Αφγανιστάν και πολύ σύντομα στο Ιράκ, όπου τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά από όπως περίμεναν.

Κατά την οκταετία της νεοσυντηρητικής ακροδεξιάς παράνοιας στην ηγεσία των ΗΠΑ κανένας προβληματισμός για το ευρώ δεν ήταν δυνατόν να αναπτυχθεί εκ μέρους των Αμερικανών ηγετών. Η άνοδος στην εξουσία του Μπαράκ Ομπάμα με τις προεδρικές εκλογές του 2008 συνέπεσε με το ξέσπασμα ακριβώς από τις ΗΠΑ της χρηματοπιστωτικής κρίσης, οπότε υπήρχαν πολύ σοβαρότερα καθήκοντα για την αμερικανική ηγεσία από τους προβληματισμούς περί ευρώ.
Μόλις όμως τα πράγματα κάπως ηρέμησαν, έστω και αν η κρίση κάθε άλλο παρά ξεπεράστηκε, η Ουάσιγκτον εκ των πραγμάτων αναγκάστηκε να έρθει σε επαφή με το πρόβλημα του ευρώ και της μέσω του ευρώ γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη. Μέσω της άμεσης και διαρκούς ανάμειξης του ΔΝΤ, το οποίο ελέγχουν πλήρως, οι Αμερικανοί σταδιακά συνειδητοποίησαν ότι τα Μνημόνια που επιβλήθηκαν από τους Γερμανούς στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Κύπρο και απειλούν να επεκταθούν στην Ισπανία, ίσως και στην Ιταλία και ποιος ξέρει σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, αποτελούν στην ουσία σύμφωνα παράδοσης πολιτικής και οικονομικής των αντίστοιχων χωρών στη γερμανική επικυριαρχία! Η αρχική αντίδραση της Ουάσιγκτον ήταν να χρησιμοποιήσει το ΔΝΤ ως μοχλό εκβιασμού ώστε να αυξήσει κατακόρυφα για το Βερολίνο το οικονομικό κόστος της καθυπόταξης αυτών των χωρών της Ευρωζώνης.
Το πρόσχημα για τις ΗΠΑ ήταν η προβολή μέσω του ΔΝΤ της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους κάθε «μνημονιακής» χώρας, αρχής γενομένης από την Ελλάδα. Στην ουσία, δηλαδή, οι Αμερικανοί επιδιώκουν να κατοχυρώσουν θεσμικά ότι οι Γερμανοί θα πληρώνουν ακόμη και εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για κάθε χώρα της Ευρωζώνης που το δημόσιο χρέος της θα καθίσταται μη βιώσιμο, υπονομεύοντας έτσι τα κέρδη του Βερολίνου, οικονομικά και πολιτικά, από τη λειτουργία της Ευρωζώνης, ώστε τελικά να οδηγήσουν σε αποσύνθεση το ευρώ.

Οι Έλληνες περιόρισαν ακόμη και την κατανάλωση τροφίμων

Δραματική είναι η κατάσταση στις αγορές της Ελλάδας σύμφωνα με έρευνα και πρόσφατες μετρήσεις του Boston Consulting Group, που δείχνουν ότι οι Έλληνες περιόρισαν ακόμη και την κατανάλωση τροφίμων.

Πρόκειται για μια πραγματική αλλαγή σε ό,τι αφορά το μοντέλο αγορών στη χώρα, καθώς για πρώτη φορά μεταπολεμικά σημειώνεται κάμψη στο συγκεκριμένο τομέα. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι Έλληνες έχουν μειώσει σημαντικά τις δαπάνες σε βιολογικά τρόφιμα και φρέσκα προϊόντα κάθε είδους.

Σε δείγμα 780 Ελλήνων, βάσει της έρευνας, το 87% των ερωτηθέντων δήλωσε μείωση της διάθεσης αγοράς αθλητικού εξοπλισμού, 86% είπε το ίδιο για τις αγορές ηλεκτρικών ειδών, αντίστοιχο ήταν το ποσοστό και για τις μικροσυσκευές, στο 83% έφτασε η άρνηση αγοράς λευκών συσκευών, ειδών πολυτελείας, υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας, ειδών διακόσμησης, επίπλων και στο 82% οι υπηρεσίες κομμωτηρίου. 

Πέρυσι, ο αντίστοιχος δείκτης έδειχνε μείωση της αγοραστικής διάθεσης σε κοσμήματα 76%, σε αλκοολούχα ποτά 71%, στην εστίαση 71% . Αυτή η αλλαγή προς καθετί που θεωρείται ακριβό ή και περιττό δείχνει στάση φόβου και φυσικά έλλειψη καταναλωτικής διάθεσης.

Στο παραπάνω πλαίσιο, το 68% των Ελλήνων δηλώνει ότι θα μειώσει κι άλλο τις αγορές του, το 28% πως θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα και μόλις το 4% αναφέρεται σε αύξηση δαπανών.
 

Στην κινεζική αγορά ελληνικά αγροτικά προϊόντα

Ελληνικά οπωροκηπευτικά, παρθένο ελαιόλαδο, βαμβάκι και κρασί χτυπούν την πόρτα της τεράστιας κινεζικής αγοράς μέσα από πρωτόκολλο συνεργασίας που υπέγραψαν στα τέλη της περασμένης εβδομάδας τα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης των δύο χωρών.

Η ανάπτυξη των Ελληνοκινεζικών σχέσεων στον τομέα της γεωργίας και η διεύρυνση της συνεργασίας στις εξαγωγές των ελληνικών αγροτικών προϊόντων αλλά και στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας μεταξύ Ελλάδας και Κίνας τέθηκαν στην επίσημη συνάντηση που είχαν την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης , Καθηγητής κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης και ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης , κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος με τον Υφυπουργό Γεωργίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας κ. Yu Xinrong, που πραγματοποίησε για το σκοπό αυτό επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα.Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να γίνουν όλες οι ενέργειες που απαιτούνται προκειμένου να διερευνηθεί ακόμη περισσότερο και με γρηγορότερους ρυθμούς η ήδη σημαντική διμερής συνεργασία στο γεωργικό τομέα, προς αμοιβαίο όφελος των δύο χωρών.

Ειδικότερα συζητήθηκαν τα θέματα για τη διεύρυνση του όγκου των εξαγωγών φρούτων, όπως ακτινιδίων αλλά τώρα πλέον και εσπεριδοειδών και κρασιών. Στη συνάντηση έγινε ιδιαίτερη μνεία για τις εξαγωγές μεγαλύτερων ποσοτήτων ελληνικού ελαιολάδου, καθώς και για την απλούστευση των διαδικασιών εξαγωγής ελληνικών αγροτικών προϊόντων στην Κίνα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εκδήλωσε και η κινέζικη αντιπροσωπεία για τη διεύρυνση των εξαγωγών μας του εξαιρετικής ποιότητας ελληνικού βάμβακος, όπως και τις εξαγωγές ελληνικών σπόρων βάμβακος προς την Κίνα.
Παράλληλα, οι δύο πλευρές συμφώνησαν στην ενίσχυση της συνεργασίας στους τομείς της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας, του πολλαπλασιαστικού υλικού, των πρότυπων καλλιεργητικών τεχνικών και της φυτοπροστασίας.

Οι δύο Υπουργοί έκριναν σκόπιμη την υποστήριξη κοινών επιχειρηματικών αποστολών και προσέγγισης δημοσίων και ιδιωτικών γεωργικών φορέων των δύο χωρών. Η προώθηση , ο σεβασμός και η προστασία στην κινεζική αγορά των ελληνικών προϊόντων με Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) ή Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ) τονίστηκε ιδιαίτερα από τον Έλληνα Υπουργό. Από την κινεζική πλευρά δόθηκε επίσης έμφαση στην ανάπτυξη του αγροτουρισμού και στη συμμετοχή εκατέρωθεν σε εκθέσεις αγροδιατροφικών προϊόντων.
Στο τέλος της συνάντησης υπογράφηκαν τα σχετικά πρακτικά, ενώ ο Κινέζος Υφυπουργός απηύθυνε επίσημη πρόσκληση προς τον Υπουργό, κ. Τσαυτάρη να επισκεφτεί τη χώρα του.
Σημειώνεται ότι στην ελληνική αντιπροσωπεία μετείχε επίσης ο Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων κ. Δημήτρης Μελάς και στελέχη του ΥΠΑΑΤ, ενώ στην κινεζική αντιπροσωπεία μετείχαν υψηλόβαθμα στελέχη του Υπουργείου Γεωργίας.
Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Καθηγητής Αθανάσιος Τσαυτάρης δήλωσε: «Υποδεχθήκαμε με χαρά σήμερα τον φίλο Υπουργό Γεωργίας της Κίνας. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε όλα τα θέματα συνεργασίας και κυρίως να προωθήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις σε ό,τι αφορά στην ενίσχυση της υλοποίησης του Μνημονίου Συνεργασίας που έχει υπογραφεί μεταξύ των δύο κρατών από το 2002. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στις εξαγωγές φρέσκων φρούτων και λαχανικών, όπου συμφωνήθηκε να διευρύνουμε τόσο τον όγκο των εξαγωγών ακτινιδίων, όσο και το Φυτοϋγειονομικό Πρωτόκολλο, έτσι ώστε να συμπεριληφθούν οι εξαγωγές κερασιών και εσπεριδοειδών που είναι πολύ σημαντικά για τη χώρα μας και παρουσιάζουν σημαντική ζήτηση από τους Κινέζους καταναλωτές. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να συμφωνήσουμε ότι η Κίνα θα δεχθεί το Πρότυπο Εμπορίας Ελαιολάδου σύμφωνα με αυτό που έχει υιοθετηθεί από το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου και βάσει αυτού να απλουστευθούν οι διεργασίες εξαγωγής ακόμα μεγαλύτερων ποσοτήτων λαδιού στη μεγάλη αυτή χώρα.
Επίσης η κινεζική πλευρά μας διαβεβαίωσε ότι αναγνωρίζει τις επιδόσεις της Ελλάδας στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, όπως τα Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), με Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ), βιολογικής παραγωγής, που παράγονται με βάση πρότυπα της ΕΕ. Ταυτόχρονα μας διαβεβαίωσε ότι χάρη στις διμερείς συμφωνίες που γίνονται μεταξύ Ε.Ε και Κίνας, η Κίνα θα σεβαστεί όλους αυτούς τους κανόνες και θα τους καθιερώσει στην κινεζική αγορά. Τέλος, συμφωνήσαμε, χάρις στην εμπειρία που αποκτήθηκε από τη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών τα τελευταία χρόνια, να απλουστευθούν οι διοικητικές και υγειονομικές διαδικασίες έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εξαγωγή ελληνικών προϊόντων προς την Κίνα, θέμα με ιδιαίτερη οικονομική σημασία.
Θέλω να προσθέσω ότι με χαροποίησε ιδιαίτερα, λόγω και της επιστημονικής και της ακαδημαϊκής μου ιδιότητας, η πρόθεση της κινεζικής πλευράς να συνεργαστούμε στους τομείς της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας στο γεωργικό τομέα, κάτι που είναι σημαντικό και για τις δύο πλευρές. Για παράδειγμα, ο Κινέζος Υφυπουργός έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον να διευρυνθεί η συνεργασία μας αυτή στο βαμβάκι, όπως επίσης έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αύξηση των ήδη σημαντικών εξαγωγών καλής ποιότητας ελληνικού βάμβακος προς την Κίνα».
Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος δήλωσε: «Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Κίνας. Η παρουσία του Υφυπουργού Γεωργίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, πιστεύω ότι θα συμβάλει στην εμβάθυνση και διεύρυνση των σχέσεών μας σ’ όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στη συνεργασία στον αγροτικό τομέα.
Η Ελλάδα παράγει εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα όπως ελαιόλαδο, κρασί, τυρί φέτα και φρούτα με τις αυστηρότερες προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είμαι πεπεισμένος ότι η επίσκεψη της Κινέζικης αντιπροσωπείας θα συμβάλει στην απλούστευση των διαδικασιών και τη μείωση της γραφειοκρατίας για τις εξαγωγές των ελληνικών ποιοτικών προϊόντων.
Η μεγάλη πρόοδος στη συνεργασία στον επιχειρηματικό τομέα, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τη συνεργασία της COSCO-HEWLETT PACKARD- ΤΡΑΙΝΟΣΕ που κατέστησε τον Πειραιά διαμετακομιστικό κέντρο για την προώθηση προϊόντων της HP στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, μπορεί να αποτελέσει πρότυπο και για τη συνεργασία στον αγροδιατροφικό τομέα».

Θεσσαλία: Τα τρακτέρ βγήκαν στους δρόμουςΘεσσαλία: Τα τρακτέρ βγήκαν στους δρόμους

Σε προειδοποιητικές κινητοποιήσεις προχωρούν σήμερα οι αγρότες, αντιδρώντας στις προωθούμενες ρυθμίσεις του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.

Ειδικότερα, οι αγρότες της Καρδίτσας πραγματοποίησαν συλλαλητήριο με τα τρακτέρ τους στην κεντρική πλατεία της πόλης, ενώ ανάλογες κινητοποιήσεις έχουν προγραμματίσει οι αγρότες σε Τρίκαλα και Λάρισα.

Στην ατζέντα των αγροτικών αιτημάτων περιλαμβάνονται τόσο οι νέες επιβαρύνσεις –φορολογία, χαράτσια, αύξηση φόρου πετρελαίου και εισφορών ΟΓΑ, κατάργηση δώρων στις συντάξεις– όσο και οι κατευθύνσεις της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) και το μόνιμο πρόβλημα των χαμηλών τιμών παραγωγού.

Σε περίπτωση ασθένειας, αφαιρούνται μόνο οι ημέρες που έλαβε επίδομα ασθενείας απ' τον ασφαλιστικό φορέα, δεν αφαιρούνται τα τριήμερα.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ Η ΧΩΡΑ; Εθνική αυτοχειρία ή οργανωμένο σχέδιο βρίσκεται πίσω από τον αυτο-αφοπλισμό;

Ένα περίεργο παιχνίδι έχει αρχίσει να παίζεται γύρω από την αμυντική ικανόητα της χώρας τα τελευταία χρόνια, ειδικά από τότε που έγινε σαφές ότι "Πετρέλαιο ή/και φυσικό αέριο, υπάρχει".

Το defencenet.gr και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ήδη από την άνοιξη του 2010, έχοντας μια σειρά στοιχείων στα
χέρια τους που καταδείκνυαν ότι αυτό που είχε πει τον Δεκέμβριο του 2009, δηλαδή μόλις λίγους μήνες ενωρίτερα ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις Βρυξέλλες ότι "Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα" ήταν παραπλανητικό.

Και πάρχει όλη η σχετική ντοκουμενταρισμένη επιχειρηματολογία, έντυπα και ηλεκτρονικά. Τουλάχιστον δύο εκθέσεις, μία αμερικανική και μία γαλλική πιστοποιούσαν ότι πιθανότητα η Ελλάδα καθόταν επάνω σε έναν θησαυρό υδρογονανθράκων.

Τώρα όλοι αποδέχονται την υψηλή πιθανότητα έως βεβαιότητα της ύπαρξης τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων που σύμφωνα με μελέτες μπορεί να προσεγγίζουν ακόμη και το 1,7 τρισ. δολάρια, όπως αναφέρει η τελευταία έκθεση της Deutsche Bank, που πάντως λαμβάνει υπ'όψιν της τις χαμηλότερες προβλέψεις για αποθέματα αξίας 427 δισ. ευρώ με καθαρό κέρδος για την Ελλάδα περί τα 220 δισ. ευρώ

Οι έρευνες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί στο ερχόμενο τετράμηνο (ήδη η PGS έχει στοιχεία, από παλαιότερες δικές της έρευνες και έτσι αυτές θα έχουν περισσότερο τον χαρακτήρα "επισφράγισης" των αποτελεσμάτων που έχει).

Το περίεργο είναι όμως ότι εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει μια ταυτόχρονη προσπάθεια απαξίωσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι σα να έχεις έναν θησαυρό στο σπίτι σου και κάποιος να έρχεται και να υπονομεύει το σύστημα ασφάλειας. Το ερώτημα είναι πως θα προστατευθεί η θησαυρός χωρίς ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

Η σκανδαλολογία (εν πολλοίς δικαιολογημένη) έχει προκαλέσει συστημικό πρόβλημα ασφάλειας στην χώρα.

Και σε διάφορες άλλες χώρες, όπως ακόμα και οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία, η Σουηδία κλπ έχουν υπάρξει σοβαρότατα κρούσματα διαφθοράς στις προμήθειες της Άμυνας, είτε με ενεργητική, είτε με παθητική δωροδοκία, αλλά ουδέποτε διανοήθηκαν να σταματήσουν τις επενδύσεις στο τομέα της ασφάλειάς τους.

Κάτι που ακατανόητα έχει συμβεί στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό από το 2005 και σε απόλυτο βαθμό από το 2009.

Έτσι έχουμε το οξύμωρο, να είμαστε μια χώρα με υψηλή πιθανότητα ύπαρξης υδρογοναθράκων που μπορεί να μας μετατρέψουν στην Νορβηγία της Μεσογείου, όπως γράφουν οι γερμανικές εφημερίδες και να ... αυτο-αφοπλιζόμαστε.

Με ήδη δεδομένο και καθημερινό πρόβλημα απειλής και αναθεωρητικής διάθεσης από ένα κράτος σαφώς πολύ ισχυρότερο οικονομικά και πλέον και στρατιωτικά (πλην ποιότητας προσωπικού) από την Ελλάδα, όπψς είναι η Τουρκία και αντί να υλοποιούμε ένα συνεπές και "μετρημένο" αλλά ουσιαστικό πρόγραμμα επενδύσεων ασφαλείας, έχουμε απαξιώσει σε τέτοιο βαθμό την ετοιμότητα των ΕΔ που πλέον μπορούμε να μιλάμε για εθνική αυτοχειρία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόταση πώλησης των δύο σχεδόν έτοιμων υποβρυχίων Type 214 για να ... "ρεφάρει" μια ιδιωτική επιχείρηση, όπως είναι τα ΕΝΑΕ.

Να μην ξεχνάμε, βέβαια ότι τα ΕΝΑΕ είναι ιδιωτική επιχείρηση γιατί έτσι όπως εξελίσσεται το θέμα, μοιάζει το κράτος να έχει υιοθετήσει την άποψη ότι είναι ... συνυπεύθυνο για τα ΕΝΑΕ και οφείλει το δημόσιο και όχι οι μέτοχοι της εταιρείας να βρουν λύση στο πρόβλημά τους.

Θέλει λοιπόν ο "ειδικός συντονιστής" να αφήσει το ΠΝ για τα επόμενα 5-10 χρόνια χωρίς τα δύο υποβρύχια που θα πουληθούν και τα οποία είναι σχεδόν έτοιμα, για να ναυπηγηθούν τα δύο της παραγγελίας Βενιζέλου και να ... θησαυρίσει ο Ι.Σάφα.

Και με αυτά τα τέσσερα υποβρύχια η Ελλάδα το 2020, π.χ. θα ασκεί πολιτική ασφάλειας σε μία έκταση που θα ξεκινά από την Κέρκυρα και θα τελειώνει ανατολικα της Κύπρου!

Αυτό σε ότι αφορά τα υποβρύχια που είναι έτοιμα και πληρωμένα.

Οπότε φαντάζεστε το είδος της αμυντικής πολιτικής για τα λοιπά υλικά που έχουν απόλυτη ανάγκη οι ΕΔ.

Που θέλουμε να καταλήξουμε: Μήπως υπάρχει κάποιο οργανωμένο σχέδιο απονεύρωσης των πάλαι ποτέ ισχυρών ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με μοχλό από την μία την σκανδαλολογία και από την άλλη την οικονομική κρίση;

Γιατί με "εικονικές" ένοπλες δυνάμεις κανείς δεν μπορεί να πει "Όχι" σε απόπειρες υφαρπαγής του εθνικού του πλούτου. Είτε από εχθρούς, είτε από "φιλους".

Προτιμάς να υπογράψεις π.χ. μια αποικιακή σύμβαση εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με την "μερίδα του λέοντος" να την παίρνουν οι "προστάτες" σου κι εσύ είσαι ευχαριστημένος που δεν έχασες μαζί με το πετρέλαιο και κανένα νησί...

Γιατί "δικό σου είναι ότι μπορείς να υπερασπιστείς".

Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει. Ή αν υπάρχει, είμαστε πρόθυμοι να την ακούσουμε...

Ο κρυμμένος θησαυρός ύψους 427 δισεκατομμυρίων ευρώ νότια της Κρήτης!

Σε 427 δισ. ευρώ ανέρχεται η αποτίμηση των υποθαλασσίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης, σύμφωνα με υπολογισμούς της Deutsche Bank, η οποία ταυτόχρονα ανοίγει και επίσημα συζήτηση στις διεθνείς αγορές για τα συγκεκριμένα αποθέματα υδρογονανθράκων που ελέγχει η
Ελλάδα.
Μάλιστα, με την επιφύλαξη ότι οι διαθέσιμες γεωλογικές μελέτες θα αποδειχθούν αληθινές γερμανική τράπεζα μιλά για καθαρό όφελος για το δημόσιο της τάξης των 214 δισ. ευρώ , δηλαδή 107% του σημερινού Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος και, παράλληλα, εξετάζει τους «κανόνες εμπλοκής» των ξένων επενδυτών στην εκμετάλλευσή τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τύπος της Κυριακής», η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα επισημαίνει πως τα αποτελέσματα των σεισμολογικών ερευνών που έχουν ξεκινήσει αναμένονται στα μέσα του 2013 και εάν ανταποκρίνονται στις υπάρχουσες γεωλογικές εκτιμήσεις, μελέτες και αναγωγές Ελλήνων και ξένων επιστημόνων τότε η αξία τους προσεγγίζει πράγματι τα 430 δισ. ευρώ.
Με δεδομένο ότι ως γενικός κανόνας το 25% εξ αυτών προορίζεται για το κόστος εξόρυξης και διάθεσης και άλλο 25% είναι το περιθώριο κέρδους των εταιρειών που θα αναλάβουν τις δραστηριότητες αυτές, υπολογίζει πως το 50% ήτοι περί τα 214 δισ. ευρώ αποτελούν το καθαρό όφελος για τα δημόσια ταμεία.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 107% του ΑΕΠ και αναμένεται να αρχίσει να εισρέει κοντά στην χρονική στιγμή που έχει τεθεί ο στόχος για την μείωση του χρέους ως ποσοστό επί του ΑΕΠ προς τα επίπεδα του 120%, δηλαδή περί το 2020.
Η γερμανική τράπεζα κάνει δε και ειδική μνεία στο γεγονός ότι οι γεωλόγοι εμπειρογνώμονες αναφέρουν την ύπαρξη και σημαντικών αποθεμάτων πετρελαίου στην Ελλάδα επιπροσθέτως αυτών του φυσικού αέριου. Διευκρινίζεται ότι οι υπολογισμοί της τράπεζας αφορούν μόνον τα υποθαλάσσια κοιτάσματα των υποθαλάσσιων εκτάσεων νοτίως της Κρήτης και όχι και αυτών του Ιονίου ή και του Αιγαίου.
Οι γείτονές μας αντιλαμβάνονται τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται στο χώρο του φυσικού αερίου και γι' αυτό επεκτείνουν τις προκλήσεις τους σε θαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται ανάμεσα στην Κρήτη, την Κύπρο και νότια της Κύπρου.
Σύμφωνα με πολλούς Έλληνες και ξένους επιστήμονες ο υποθαλάσσιος χώρος μεταξύ Κύπρου – Ισραήλ- Αιγύπτου - Κρήτης θα μπορούσε να περικλείει αποθέματα υδρογονανθράκων της τάξης των 15 τρις κυβικών μέτρων.
Αποθέματα που αντιπροσωπεύουν τις ανάγκες της Ευρώπης για 30 χρόνια!
Αν σκεφτεί κανείς ότι οι ετήσιες ανάγκες της χώρας μας σε φυσικό αέριο ανέρχονται σε 3,4 δις κυβικά τότε καταλαβαίνει για τι αστρονομικά ποσά μιλάμε...
Πως λοιπόν, προσπαθούν οι κυβερνώντες μας να μας πείσουν ότι είμαστε μία φτωχή χώρα που δεν μπορούμε να κρατηθούμε από πουθενά;
Μήπως δε γνωρίζουν αυτά τα δεδομένα; Ή μήπως ο ορυκτός πλούτος αποτελεί για αυτούς κάτι ασήμαντο;

Αντώνης Φώσκολος-video σοκ για τα κοιτάσματα της Κρήτης> Είναι διπλάσια από 420 δις!

"Τα κοιτάσματα στη νότια Κρήτη είναι διπλάσια από τα 420 δις. Είχαμε ενημερώσει τον πρωθυπουργό από τον Ιούλιο γι΄αυτό και εγκρίθηκε η δόση στο Eurogroup..."
Aυτό απεκάλυψε ο καθηγητής Αντώνης Φώσκολος στον Σεραφείμ Κοτρώτσο μόλις χθες βράδι!


Διαβάστε την αποκαλυπτική συνέντευξη του ίδιου καθηγητή για τα κοιτάσματα της Κρήτης και δείτε και σχετικό video-σοκ!


Συνέντευξη στον Σωτήρη Μεταξά

Η ραχοκοκαλιά της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης έχει σημείο αναφοράς την Κρήτη. Ο φάκελος για τον εντοπισμό των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, νότια της Κρήτης δημιουργεί προσδοκίες για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας με το ... σύνθημα να το δίνει ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Αντώνης Φώσκολος. "Τα κοιτάσματα της Κρήτης θα διαλύσουν τα μνημόνια", τονίζει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στο prismanews.gr ο άνθρωπος που ηγήθηκε της προσπάθειας ανάδειξης του θέματος. Σε μία εφ' όλης της ύλης συνέντευξη, ο κ.Φώσκολος απαντάει για τις εκτιμήσεις των επιστημόνων και τα αστρονομικά νούμερα, τα ύποπτα πολιτικά παιχνίδια και το ... ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω.

Πόσο ρεαλιστικά είναι τα νούμερα που περιλαμβάνονται στη μελέτη σας για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της Κρήτης. Σας ρωτώ μεταφέροντας και την αγωνία του κόσμου που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στη συγκεκριμένη υπόθεση και αναρωτιέται «μα είναι αλήθεια. Και αν ο Φώσκολος και οι άλλοι ερευνητές κάνουν λάθος, τι γίνεται» ;

Τα στοιχεία για τα πιθανά αποθέματα στο Ιόνιο τα επήρα από την μελέτη της εταιρείας Triton, που μελέτησε την γεωλογία του Πατραϊκού Κόλπου το 1996 και έκανε 2 ερευνητικές γεωτρήσεις, και την Δρ. Τερέζα Φωκιανού, γεωλόγο πετρελαίου, πρόεδρο και τεχνικό διευθυντή της ΔΕΠ-ΕΚΥ που έκανε τις πρώτες παραχωρήσεις στην Δυτική Ελλάδα και το Ιόνιο στις αρχές του 1990. Έτσι αυτά εκτιμήθηκαν με πιθανότητα 50% σε 2 δισεκ. βαρέλια αργού πετρελαίου και 300 δις. Μ3 φυσικού αερίου.

Τα στοιχεία για τα πιθανά αποθέματα υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης τα πήρα από την παρουσίαση που έκανε η Νορβηγική εταιρεία PGS, δηλαδή η εταιρεία που ανάλαβε τις γεωφυσικές μελέτες, πέρυσι στις αρχές Ιουλίου. Αυτή εκτίμησε τα αποθέματα υδρογονανθράκων σε μία έκταση 70000 Km2 νότια της Κρήτης (περισσότερο από το ήμισυ του χερσαίου Ελλαδικού χώρου), σε 3,45 Τρις. Μ3 φυσικού αερίου και 1,7 δισεκ. υγρούς υδρογονάνθρακες, μη συμπεριλαμβανομένης της λεκάνης του Ηροδότου που έχει, κατά την Γαλλική υπηρεσία BEICIP/FRANLAB, κοντά στα 2 Τρις. Μ3 φυσικού αερίου.

Αν λάβουμε υπ' όψιν ότι η εταιρεία PGS κάνει την έρευνα με δικά της έξοδα, περίπου $60-70 εκατομ. ευελπιστώντας ότι τα στοιχεία των ερευνών της θα μοσχοπουληθούν στις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες σε δεκαπλάσια τιμή και ότι σε παρεμφερείς γεωλογικές συνθήκες όπως αυτής της Κρήτης ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ, τότε οι εκτιμήσεις της εταιρείας PGS πρέπει να είναι σωστές.

Οι εξελίξεις συνοψίζονται ως εξής. Μία εταιρία Κολοσσός από τη Νορβηγία ανέλαβε το έργο των σεισμικών ερευνών και το Reuters με αναλυτικό δημοσίευμα αναφέρεται όχι μόνο στα νούμερα που έχετε αποκαλύψει, μέσα από τις μελέτες σας, αλλά δίνει και πολιτικό στίγμα ως προς την επόμενη ημέρα. Με αυτά τα δεδομένα πόσο κοντά η πόσο μακριά είμαστε από το να ανακαλύψουμε και να εκμεταλλευτούμε τα ενεργειακά αποθέματα της Κρήτης;

Τα πάντα εξαρτώνται από την πολιτική βούληση. Η εκμετάλλευση μπορεί να αρχίσει σε 5 χρόνια η αν οι κυβερνήσεις κωλυσιεργήσουν, κατ' εντολή των μονοπωλιακών επιχειρήσεων εισαγωγής υδρογονανθράκων, σε 10 χρόνια.

Εκτιμάτε ότι υπάρχουν ... ύποπτα παιχνίδια που συνδέουν την κρίση και τον ορυκτό πλούτο της χώρας; Το μόνο βέβαιο είναι πως την ώρα των κρίσιμων αποφάσεων σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Ελλάδα θα βρίσκεται σε τόσο δεινή θέση που οι αποφάσεις της θα υπαγορεύονται από την οικονομική της κατάσταση.

Η αξία του ορυκτού πλούτου ($1700 Δις μη συμπεριλαμβανομένης της αξίας των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της λεκάνης του Ηροδότου και του Αιγαίου) και ιδιαίτερα η ύπαρξη αποθεμάτων υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης ήτανε γνωστή στις Ελληνικές κυβερνήσεις από το 2002. Το γιατί δεν αξιοποίησαν αυτόν τον πλούτο για να αποφύγουμε τα μνημόνια είναι ένα ερωτηματικό. Φοβάμαι πολύ ότι οι μονοπωλιακές εταιρείες εισαγωγής υδρογονανθράκων δεν ήθελαν να ανακαλυφθούν τα αποθέματα φυσικού αερίου διότι η ανακάλυψης θα ήταν σε βάρος τους. Η τιμή του φθηνού, άφθονου και καθαρού φυσικού αερίου που θα έβγαινε από την Κρήτη θα στοίχιζε...και στοιχίζει $5/Gj όταν η τιμή του εισαγόμενου αργού πετρελαίου έχει $15/ Gj. Ουσιαστικά είναι ένας ενεργειακός πόλεμος μεταξύ εισαγόμενου πετρελαίου και ντόπιου φυσικού αερίου...Τελικά θα κερδίσει το φυσικό αέριο.
Όπως μας λέτε, αυτό που συμβαίνει στα νότια της Κρήτης θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα του οικονομικού χρέους, μαζί με τα ενεργειακά αποθέματα για τη χώρα, αλλά και να αποτελέσει παράλληλα το νησί και μία από τις βασικές διόδους ενεργειακά της Ευρώπης. Δηλαδή η Κρήτη μπορεί να παίξει τέτοιο ρόλο;

Ασφαλώς. Τα αποθέματα των υδρογονανθράκων που βρίσκονται εντός της ζώνης έρευνας όπως την καθόρισε το ΥΠΕΚΑ και συγκεκριμένα ο πρώην υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης μπορούν άνετα να βγάλουν το χρέος της Ελλάδας και να διαλύσουν τα μνημόνια. Επιπροσθέτως, επειδή ο ενεργειακός πλούτος της Κρήτης είναι πολύ μεγάλος και οι ενεργειακές ανάγκες της Ευρώπης τεράστιες. Η Κρήτη και η Κύπρος, δηλαδή η Ρωμιοσύνη, θα αποτελέσουν την ραχοκοκαλιά της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης....Άλλωστε η έλευσης της Μέρκελ στην Ελλάδα έχει και αυτόν τον σκοπό.

Σε περίπτωση που η περιπέτεια των κοιτασμάτων έχει αίσιο τέλος, τα οφέλη ποια θα είναι;

Για μια διάρκεια εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων για 25 χρόνια το οικονομικό όφελος για την Ελλάδα θα είναι:

Ι. Από την φορολογία 20% της ακαθάριστης αξίας των αποθεμάτων μη συμπεριλαμβανομένων αυτών που είναι στην λεκάνη του Ηροδότου και αυτών που είναι στο Αιγαίο........ $ 342 Δις.

ΙΙ. 5% της ακαθάριστης αξίας των αποθεμάτων μη συμπεριλαμβανομένων αυτών που είναι στην λεκάνη του Ηροδότου και αυτών, πηγαίνουν στις περιφέρειες Κρήτης, Πελοποννήσου, Ηπείρου $ 85,5 Δις ΙΙΙ. Από την φορολόγηση των απασχολουμένων, 450000, στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα των υδρογονανθράκων $ 84 Δις

ΙV. Από την αντικατάσταση κατά 50% του εισαγόμενου ακριβού αργού πετρελαίου με το ενεργειακό ισοδύναμο φυσικό αέριο $ 87,5 Δις ΣΥΝΟΛΟ $ 599 Δις.

Από τη στιγμή που μία εταιρία Κολοσσός, έμπειρη και με τεχνογνωσία, έχει αναλάβει το έργο των σεισμικών ερευνών, υπάρχει οτιδήποτε, έστω και με υπόγειες διαδρομές, να μπορεί να βάλει ξανά την υπόθεση στο «ψυγείο» ;

Ναι, υπάρχει ο φόβος να μην προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση. Άλλο πράγμα ο εντοπισμός των κοιτασμάτων και άλλο πράγμα η εκμετάλλευση......Εδώ ακριβώς θα φανεί η πολιτική βούληση και η επίδραση των εισαγωγέων υδρογονανθράκων στις κυβερνητικές αποφάσεις.

Η συρρίκνωση της καλλιέργειας προμηνύει καλύτερη τιμή στο βαμβάκι

 

Ο μεγάλος χαμένος της εαρινής σποράς κινδυνεύει να αποδειχθεί το βαμβάκι, καθώς όλο και περισσότεροι παραγωγοί προτίθενται να μειώσουν τις εκτάσεις που θα καλλιεργήσουν την προσεχή άνοιξη. Οι παραγωγοί στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, φαίνεται πως έχουν απογοητευτεί από τις χαμηλές τιμές της αγοράς που ουσιαστικά έχουν συμπιέσει τα περιθώρια κέρδους της καλλιέργειας.

Πολλοί αναλυτές θεωρούν πως η μείωση στην παραγωγή του βαμβακιού θα φέρει τις τιμές ξανά στα επίπεδα των 80-90 σεντς ανά λίμπρα.

Ήδη τα πρώτα στοιχεία από την φθινοπωρινή σπορά δείχνουν μια αύξηση των εκτάσεων του σκληρού σιταριού στη χώρα μας, ενώ παράλληλα το καλαμπόκι φαίνεται έτοιμο να διεκδικήσει περισσότερες εκτάσεις την άνοιξη, αφού οι τιμές του παραμένουν υψηλές. Κάτι ανάλογο άλλωστε πραγματοποιήθηκε τις τελευταίες εβδομάδες στο νότιο ημισφαίριο και την Αυστραλία, όπου εκεί οι αγρότες ολοκλήρωσαν την σπορά των εαρινών, με τις εκτάσεις του βαμβακιού να υποχωρούν κατά 30%.

Κερδισμένοι όσοι μείνουνΒέβαια σε περίπτωση που η τάση αυτή συνεχιστεί σε αυτό τον βαθμό, τότε είναι πιθανό να σημειωθεί μια αναστροφή του κλίματος και η παραγωγή βαμβακιού του 2013 να μην επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση, δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες οι τιμές να επιστρέψουν στα επίπεδα των 80-90 σεντς ανά λίμπρα. Πολλοί αναλυτές θεωρούν πως με τις τιμές του καλαμποκιού να παραμένουν υψηλές την άνοιξη του 2013 και του βαμβακιού στο κανάλι των 70-75 σεντς ανά λίμπρα, το πιο πιθανό σενάριο είναι οι εκτάσεις του βαμβακιού να μειωθούν προς όφελος του καλαμποκιού. Αυτό βέβαια θα έχει ως αποτέλεσμα το καλαμπόκι να πιεστεί από την αυξημένη παραγωγή και το βαμβάκι να κινηθεί ξανά στα επίπεδα των 80-90 σεντς ανά λίμπρα.

«Τιμές στα επίπεδα των 76-78 σεντς ανά λίμπρα οδηγούν τους παραγωγούς στο χωράφι για σπορά, σε αντίθεση με τα 70 σεντς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κέλι Μέριτ, παραγωγός, μεσίτης και έμπορος από το Τέξας.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τον Χόλι Ρέι, αναλυτή της επενδυτικής Varner στο Κλήβελαντ των ΗΠΑ, «το κόστος παραγωγής του βαμβακιού σε παγκόσμιο επίπεδο διαμορφώνεται στα 70-90 σεντς ανά λίμπρα». Με τη διεθνή τιμή στα επίπεδα των 70 σεντς ανά λίμπρα η καλλιέργεια είναι συμφέρουσα μόνο για το 10% των παραγωγών παγκοσμίως, σε περιοχές όπως η Αριζόνα των ΗΠΑ που οι αποδόσεις είναι υψηλές. Φαίνεται συνεπώς ότι η διεθνής τιμή  θα έπρεπε να βρίσκεται πάνω από τα 85 σεντς ανά λίμπρα, ωστόσο οι τιμές ρεκόρ των 227 σεντς ανά λίμπρα πριν από δύο χρόνια «φόρτωσαν» με ακριβές πρώτες ύλες τα κλωστήρια που τώρα προσπαθούν να βγάλουν τα σπασμένα εκείνης της περιόδου.

Πρώτη αντιδρά η ΑυστραλίαΗ πρώτη αντίδραση για τις τρέχουσες τιμές του βαμβακιού έρχεται από την Αυστραλία, όπου και σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπ. Γεωργίας οι αγρότες μείωσαν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις για την περίοδο 2012-13 κατά 30%, σημαντικά χαμηλότερα από τις αρχικές προβλέψεις. Ιδιαίτερα στις μη αρδευόμενες περιοχές, υπό τον φόβο της ξηρασίας, παρατηρείται μαζική εγκατάλειψη της καλλιέργειας, με τη μείωση να φτάνει το 50%.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι τρέχουσες τιμές της αγοράς είναι χαμηλές και αποθαρρύνουν τους παραγωγούς από την σπορά, δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις για μείωση των παγκόσμιων αποθεμάτων ίνας βαμβακιού. Οι υψηλές τιμές του καλαμποκιού και του σόργου, φαίνεται τελικά πως κατάφεραν να κερδίσουν στον ανταγωνισμό μεταξύ των εαρινών καλλιεργειών στην Αυστραλία, κάτι που είναι πιθανό να συμβεί και στο βόρειο ημισφαίριο με το καλαμπόκι και τον ηλίανθο. Η μείωση αυτή των εκτάσεων, επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό τις προβλέψεις της Rabobank, στις οποίες γίνεται λόγος για μείωση των παγκόσμιων εκτάσεων με βαμβάκι κατά τουλάχιστον 13%.

Χωρίς επαρκή ποσότητα πρώτης ύλης κινδυνεύουν να βρεθούν οι 'Ελληνες εκκοκκιστές
Θύματα της τιμολογιακής πολιτικής που ακολούθησαν φέτος με γνώμονα να βγάλουν τα «σπασμένα» της περυσινής χρονιάς κινδυνεύουν να πέσουν τη νέα σεζόν οι Έλληνες εκκοκκιστές. Το «σκληρό ροκ» που υιοθέτησαν οι περισσότερες επιχειρήσεις του χώρου, με προεξάρχοντες τα μεγάλα ονόματα του Κάμπου, είχε ως αποτέλεσμα να αποθαρρυνθούν ακόμα περισσότερο οι παραγωγοί, οι οποίοι, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, σκοπεύουν να γυρίσουν το 2013 την πλάτη στην καλλιέργεια. Αν οι προβλέψεις επιβεβαιωθούν, τα εγχώρια εκκοκκιστήρια -τα οποία, σημειωτέον, ήδη υπολειτουργούν- αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο να βρεθούν την επόμενη καλλιεργητική σεζόν χωρίς επαρκή ποσότητα πρώτης ύλης. Ή, όση καταφέρουν να εξασφαλίσουν, να την πληρώσουν ακριβά. 

«Οδηγός» για τη στάση που ακολούθησαν τη φετινή χρονιά οι εκκοκκιστές ήταν η «χασούρα» του 2011, όταν έσπευσαν να κλείσουν από νωρίς μεγάλες ποσότητες βαμβακιού σε υψηλές τιμές προσβλέποντας σε περαιτέρω άνοδο και, επομένως, υψηλότερα κέρδη. Οι εκτιμήσεις τους, όμως, δεν επιβεβαιώθηκαν, η διεθνής αγορά «γύρισε» πτωτικά και οι επιχειρήσεις αναγκάστηκαν να «ξεφορτωθούν» τελικά το εκκοκισμένο βαμβάκι τους σε πολύ χαμηλές τιμές με αποτέλεσμα να καταγράψουν ζημίες.
Αυτές ακριβώς τις ζημίες προσπάθησαν να καλύψουν φέτος ακολουθώντας ιδιαίτερα «σφικτή» τιμολογιακή πολιτική έναντι των παραγωγών. Κατάφεραν, μάλιστα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, να κινηθούν σε μια κοινή γραμμή που συγκράτησε τις τιμές μεταξύ 38 και 41 λεπτών (από το χωράφι) και, ως εκ τούτου, στέρησε από τους Έλληνες καλλιεργητές τα οφέλη από το διεθνές ανοδικό ράλι.

Βεβαίως, στο γεγονός αυτό συνέβαλαν και οι «ολιγοψωνιακές» συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην εγχώρια αγορά, με την εκκόκκιση να συγκεντρώνεται σε λίγα και ισχυρά χέρια και τους λίγους συνεταιριστικούς «παίκτες» να ακολουθούν σε γενικές γραμμές την πολιτική των ιδιωτικών ομίλων. Το μεγαλύτερο όγκο της φετινής παραγωγής παρέλαβαν οι επιχειρήσεις Καραγιώργου και Μάρκου, με τον πρώτο μάλιστα να πρωτοστατεί στην τακτική του «σκληρού ροκ» αντιπαραθέτοντας τη δύναμη της ρευστότητας και τη φερεγγυότητα του ομίλου του.
Σημαντικές ποσότητες απορρόφησε και ο Πηλέας, ενώ ακόμα πιο ενεργά στο παιχνίδι μπήκε και ο όμιλος Σκλαπάνη, που μετά τη συνεπή παρουσία με την εκκοκκιστική μονάδα που διαθέτει τα τελευταία χρόνια στη Βοιωτία, φέτος έκανε αισθητό το παρών του και στον Θεσσαλικό κάμπο, καθώς λειτούργησε με πολυετές συμβόλαιο τη μονάδα των επιχειρήσεων Μουζάκη στην Καρδίτσα.

Αντίθετα, λιγότερο ενεργό ρόλο διαδραμάτισαν οι όμιλοι Δοντά και Ακκά, οι οποίοι είχαν να αντιμετωπίσουν και το «βαρίδι» των κλωστουφαντουργικών δραστηριοτήτων που, ως γνωστόν, βρίσκονται σε πτωτική πορεία. Τέλος, εμφανώς πιο αποδυναμωμένη και σε δυσκολότερη οικονομική κατάσταση εμφανίστηκε η πολυμετοχική εταιρεία γεωπόνων και προμηθευτών εφοδίων «Καρπός» που προσπάθησε τα τελευταία χρόνια να κρατήσει ζωντανή μια ακόμα εκκοκκιστική μονάδα που ανήκε παλιότερα στον όμιλο Λεβεντάκη. Σημειωτέον ότι εκτός λειτουργίας έμεινε φέτος το εκκοκιστήριο του Παναγιώτη Παλαιολόγου το οποίο την περασμένη σαιζόν λειτούργησε (ταυτόχρονα με την μονάδα της ΕΑΣ Καρδίτσας), ο Πηλέας.

Πρόκριµα σε δηµητριακά και σόγια για το 2013/2014, λέει η ΙCAC 
Ελλειμματική θα είναι η επόμενη εμπορική περίοδος στην παγκόσμια αγορά του βαμβακιού, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής Βαμβακιού (ICAC). Πιο συγκεκριμένα προβλέπει μείωση της παγκόσμιας παραγωγής κατά 11%, στους 23,2 εκατ. τόνους για την περίοδο 2013/14, εξαιτίας των χαμηλών τιμών και της αυξημένης ελκυστικότητας των ανταγωνιστικών καλλιεργειών. Αυτή εκτιμάται πως θα είναι η δεύτερη συνεχόμενη σεζόν που θα σημειωθεί μείωση της παραγωγής, υποχωρώντας στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων τεσσάρων ετών.

Σύμφωνα με την έκθεση, αναμένεται μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων στις ΗΠΑ, την Τουρκία, την Κίνα, το Πακιστάν και την κεντρική Ασία, αφού αρκετοί παραγωγοί φαίνεται να προτιμούν τα δημητριακά και τη σόγια, των οποίων οι τιμές είναι πιο προσοδοφόρες. Η παγκόσμια κατανάλωση εκτιμάται πως θα συνεχίσει να ενισχύεται με ήπιους ρυθμούς και το 2013/14, φτάνοντας στους 24,2 εκατ. τόνους, αυξημένη κατά 3%, καθώς σύμφωνα με την έκθεση σημειώνεται σταδιακή ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας. Έτσι μετά από τρία χρόνια αύξησης των παγκόσμιων αποθεμάτων, εκτιμάται πως θα σημειωθεί μείωση κατά 6% από τα επίπεδα ρεκόρ των 16,6 εκατ. τόνων της φετινής εμπορικής περιόδου.

Εν έτει 1940, 40 στρμ./μέραΤο εκπληκτικό μέγεθος των 5,5 εκατομμυρίων εκταρίων σε 17 πολιτείες καλύπτει φέτος η καλλιέργεια βάμβακος στις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι οι νέες φυτεύσεις μειώθηκαν κατά 7%, κυρίως λόγω της μείωσης των τιμών του προϊόντος. Σε αυτή την αχανή χώρα με τις τεράστιες ανάγκες σε μηχανολογικό εξοπλισμό για τη βαμβακοκαλλιέργεια, δραστηριοποιείται και η John Deere, η οποία θεωρείται παγκόσμιος ηγέτης μηχανών συγκομιδής βάμβακος.

Αυτή άλλωστε είναι η εταιρεία που κατασκεύασε, στο εργοστάσιό της στην πόλη Des Moines, την  πρώτη αυτοκινούμενη μηχανή συγκομιδής σε δύο σειρές. Στο ίδιο εργοστάσιο κατασκευάζονται τα αυτοκινούμενα ψεκαστικά της και ο απαραίτητος εξοπλισμός και τα εργαλεία για τις καλλιεργητικές εργασίες. 

Η πρώτη μηχανή συγκομιδής βάμβακοςΌσον αφορά όμως την πρώτη  μηχανή συγκομιδής βάμβακος, που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1940, τότε κάλυπτε περίπου 4 εκτάρια την ημέρα, ενώ η αντίστοιχη σημερινή συλλεκτική της εταιρείας είναι σαφώς μεγαλύτερη, λειτουργεί σε έξι σειρές, καλύπτει άνετα 40 εκτάρια την ημέρα και ονομάζεται «Μηχανή Συγκομιδής 7760». Βέβαια αυτό το «τέρας» έχει κατασκευαστεί στο εργοστάσιο του Waterloo στην Iowa των ΗΠΑ και διαθέτει κορυφαία τεχνολογία και έναν κινητήρα 13,5 λίτρων και 500 ίππων ενώ απευθύνεται σε εκμεταλλεύσεις που καταλαμβάνουν περισσότερα από 1.200 εκτάρια.

Το εν λόγω μηχάνημα είναι μεγαλύτερο σε μέγεθος από μια θεριζοαλωνιστική, με το καθαρό του βάρος, που ανέρχεται στους 30 τόνους, να αυξάνεται ακόμη περισσότερο με ένα φορτίο των 2.500 κιλών στο θάλαμο, και άλλο ένα να είναι φορτωμένο στο πίσω μέρος. Έτσι μόνο έκπληξη δεν προκαλεί η υψηλή τιμή στην οποία προσφέρεται αυτό το «τέρας», η οποία ανέρχεται στα  750.000 δολάρια.

Μια τιμή που το στέλνει κατευθείαν στην κορυφή της λίστας με τα πιο ακριβά προϊόντα της John Deere αλλά και όλων των κατασκευαστών.

Μόνο η δραχμή θα μας απαλλάξει από το Mνημόνιο

Του Θ. Κατσανέβα* 

Στην ελληνική πολιτική σκηνή του τέλους του 19ου αιώνα, ο Θεόδωρος Δηληγιάννης, αρχηγός του τότε Εθνικού κόμματος, απόγονος κοτζαμπάσηδων και κλασικός εκπρόσωπος της πολιτικής φαυλότητας, αντιπολιτευόταν με πάθος το μεγάλο πολιτικό ηγέτη Χαρίλαο Τρικούπη. Όταν ο τελευταίος, ο οποίος το 1893 υποχρεώθηκε να πει το ιστορικό «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», τον ρώτησε: «Τελικά, ποια είναι η δική σας πολιτική κύριε Δηληγιάννη», εκείνος του απάντησε : « Η πολιτική μου είναι ακριβώς η αντίθετη της δικής σας, κύριε Τρικούπη»! 

Ο οξύς καταγγελτικός λόγος, η αντίθεση στη θέση χωρίς θέση, υπήρξε πάντοτε γνωστό υποπροϊόν του πολιτικού λαϊκισμού και της ανευθυνότητας. Η έλλειψη πολιτικής πλατφόρμας, η αοριστολογία, η αντιφατικότητα, είναι συχνό φαινόμενο, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και μάλιστα σε χώρες με έντονο κοινωνικό παρορμητισμό και ευκολοπιστία όπως η δική μας. Βολεύει την πολιτική πατρονία και ανακολουθία πονηρών πολιτευτών που οσφυοκάμπτουν πρόθυμα στους ισχυρούς της παραεξουσίας, εγχώριας και διεθνούς. Οφείλεται επιπλέον σε σύγχυση ιδεών, πείσματος, ανεπάρκεια γνώσεων, πείρας και πολιτικού οράματος. Στην εκ του πονηρού στάση, να μην γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορεί να δυσαρεστήσουν κάποιους. Άλλωστε, όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, μπορεί όταν κερδηθεί η εξουσία, να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα, που θα είναι χειρότερα από τα προϋπάρχοντα ! 

Μια ολοκληρωμένη πολιτική παρέμβαση, δεν μπορεί να στέκεται μόνο στον καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική δεν είναι μόνο αγανάκτηση, άρνηση, διαμαρτυρία. Είναι πάνω απ’ όλα πρόταση ευθύνης για το μέλλον. Η προσδοκία της ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο, προϋποθέτει το όραμα. Στην τραγική Ελλάδα του σήμερα, ακούγεται πλούσιος καταγγελτικός λόγος, που δικαιολογείται φυσικά από την εγκληματική πολιτική πρακτική των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η καταγγελία του απαράδεκτου Μνημονίου είναι ασφαλώς κατανοητή. Ορθό είναι επίσης να αναζητούνται ευθύνες για τους υπεύθυνους της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας. 

Όμως, ο καταγγελτικός λόγος δεν μπορεί να μη συνοδεύεται από ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Μια μεγάλη αυτονόητη αντίφαση, στην ουσία μια μη-πρόταση, είναι η άρνηση του Μνημονίου, με ταυτόχρονη επαιτεία των δανεικών σε ευρώ. Γιατί δεν μπορεί να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. 

Υπεύθυνη πολιτική πλατφόρμα 

Καιρός είναι να υπάρξουν συγκεκριμένες υπεύθυνες προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, το νοικοκύρεμα, την ανάταξη της χώρας. Με πίστη στις δυνάμεις μας, να σταθούμε στα πόδια μας και να γυρίσουμε στο εθνικό μας νόμισμα για να αναστήσουμε την ανταγωνιστικότητα της. Όπως θα έλεγε και ο παμπόνηρος μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ « δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους!». Φυσικά η επιστροφή στη δραχμή δε θα είναι στρωμένη με ρόδα. Η αρχική περίοδος θα είναι επώδυνη, με αναστάτωση στην αγορά, στο τραπεζικό σύστημα, με προσωρινές ελλείψεις εισαγόμενων αγαθών, υψηλό πληθωρισμό, κλπ. Όμως, όπως έχει δείξει και το παράδειγμα άλλων χωρών και ειδικότερα της Αργεντινής, αλλά και τελευταία έκθεση εμπειρογνωμόνων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (!), από το 2013, θα υπάρξει φως στην άκρη του τούνελ. Σ΄αυτόν το δρόμο υπάρχει ελπίδα. Ενώ τώρα με το σκληρό ευρώ, με την πορεία προς τα Τάρταρα, η ελπίδα έχει αποδράσει. Το Μνημόνιο, ας το εκλάβουμε ως ένα τραγικό τρανταχτό χαστούκι ως ένα χρήσιμο μάθημα για να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, να βγούμε από την πλαστή ευημερία της εύφορης κοιλάδας των δανεικών που μας οδηγεί στην υποτέλεια. Ίσως κάπου να μας χρειαζόταν ο Γερμανός μας. Αλλά όχι οι Γερμανοί με κατοχική προοπτική. Άλλωστε, ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. 

Το καταστροφικό ευρώ 

Το κυρίαρχο εδώ πολιτικοδημοσιογραφικό κατεστημένο, πειθήνιο στα Τροϊκανά κελεύσματα, εξορκίζει την επιστροφή στη δραχμή ως τον Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Αντιπαρέρχεται το γεγονός ότι, ενώ η ένταξή μας στην Ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Τα τελευταία εκατό χρόνια με τη δραχμή, ουδέποτε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Ασφαλώς και μέρος της ευθύνης οφείλεται στο άθλιο πελατειακό μας σύστημα και το ξεχαρβάλωμα των δημόσιων οικονομικών από ανεύθυνες ηγεσίες των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, που πρέπει κάποτε να λογοδοτήσουν. Αλλά η σημερινή ελληνική τραγωδία έχει πλήξει όλες τις περιφερειακές οικονομίες και ειδικότερα τα αποκαλούμενα και GIPSI (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland, Paul Krugman, The New York Times, 26-2-2012). Χώρες δηλ. που είναι ενταγμένες στην ευρωζώνη και καταρρεύσαν με την οικονομική κρίση του 2009. Και ενώ οι περισσότερες χώρες μέσα στην ευρωζώνη βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, το αντίθετο συμβαίνει με όσες είναι απ’ έξω, αλλά και όσες βρίσκονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ενδελεχής σύγκριση της πορείας του ισοζυγίου πληρωμών και άλλων οικονομικών μεγεθών των χωρών μέσα και έξω από την ευρωζώνη, αποδεικνύει αυτή τη διαπίστωση. (βλ.European Central Bank, Harmonized real exchange rates και διάφορες μελέτες, μεταξύ των οποίων του Hans-Werner Sin (Spiegel, 20-2-2012 και 6-3-2012, βλ. ιστόγραμμα εδώ και ερευνητικών εργασιών υπό την επίβλεψή μου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς). 

Με το σκληρό ευρώ, το συγκεκαλυμμένο αυτό μάρκο που ανατιμάται συνεχώς και την οικονομία μας σε ελεύθερη πτώση, είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα ανακάμψουμε. Η τελευταία ημιθανής αναδιάρθρωση του χρέους με το χλωμό κούρεμα, από το οποίο το 30% έγινε σε δικές μας τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ομόλογα Ελλήνων πολιτών, θεωρήθηκε ελεγχόμενη πτώχευση, με συνέπεια να καταπέσουν τα ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και οι διεθνείς κερδοσκόποι να εισπράξουν τα στοιχήματα ύψους 2-3 δις δολαρίων. Την ίδια ώρα, το ελληνικό κράτος έχει ήδη κάνει μερική στάση πληρωμών, αφού δεν καταβάλλει μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών του. Και τον Ιούνιο αναμένονται νέα εξοντωτικά μέτρα που θα επιτείνουν περισσότερο την υφεσιακή περιδίνηση της ελληνικής οικονομίας και τη δυστυχία των πολιτών. Η αδυναμία ελέγχου του νομίσματος μιας περιφερειακής οικονομίας, η αδυναμία υποτίμησης του, την αφοπλίζει αφού βρίσκεται σε διαφορετική παραγωγική και νομισματική ζώνη (Robert Mandel) και την καθιστά υποχείρια στο διεθνή ανταγωνισμό, στις κυρίαρχες αγορές, στους κερδοσκόπους και στους άτεγκτους Γερμανούς. Αντί να εκδώσουμε χρήμα- με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως κακόμοιροι επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Και το χειρότερο, με υποθήκευση του εθνικού μας πλούτου και ένταξη των όποιων διαφορών στο Αγγλικό δίκαιο. 

Η Αργεντινή, ύστερα από την αποσύνδεση του νομίσματός της από το σκληρό δολάριο και αφού μεσολάβησε μια αρχική δύσκολη περίοδος, έχει σήμερα απογειωθεί. Το ίδιο έγινε με το Μεξικό το 1994 (The December mistake), που σήμερα πληρώνει τα χρέη της ακόμα και πριν την ώρα τους! Ανάλογη είναι και η περίπτωση πολλών άλλων χωρών που υιοθέτησαν υποτιμήσεις και διολισθήσεις των νομισμάτων τους, όπως η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και όχι μόνο, αλλά και η Ρωσία που δεν επιτρέπει τη λειτουργία του καζινοκαπιταλισμού. Για να μην αναφερθούμε στην Κίνα που με το μαλακό Γουάν έχει σήμερα σωρευτικό πλεόνασμα πάνω από 3,5 τρις. Και ας μην ξεχνάμε ότι, η απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση. 

Σε όλο το φάσμα των διεθνών συζητήσεων, από τα αριστερά έως τα δεξιά, μεταξύ αυτών οι Ζισκάρ Ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Ότμαρ Ίσιγκ, Τόμας Μάγερ, Μάρτιν Σμίθ, Νουλιέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χανς Βέρνερ Σίν, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Μάικαελ Φούκς, Ζακ Σαπίρ, Τζώρτζ Σόρος, Σίμον Ντρέικ, Τζώρτζ Φρίτμαν του Statfort Institute, οι Ιάπωνες του Νoμούρα, ο Σίμον Ντέρικ της Mellon Bank of New York και πολλοί άλλοι, βλέπουν την αναγκαιότητα εξόδου από την ευρωζώνη. 

Αλλά εδώ το κατεστημένο μιλά για τη «συμμορία της δραχμής». Προφανώς γνωρίζει καλά από συμμορίες. 

Ελλείμματα και πλεονάσματα Γερμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας, 

Ιρλανδίας, Ελλάδας, Πορτογαλίας 

Πηγή : Spiegel, Hans-Werner Sinn, 6-3-2012

Τι κάνουμε 

Η ανατροπή με τη δραχμή, για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής αξιοπρέπειας, είναι σήμερα μονόδρομος. Η έξοδος από το καταστροφικό ευρώ, με νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα, με χρηστή και αποτελεσματική διοίκηση, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, είναι η μόνη αντιπρόταση στο εξοντωτικό Μνημόνιο. 

Με τις σκέψεις αυτές, παραθέτουμε πιο κάτω, ένα πλαίσιο συγκεκριμένων προτάσεων για την έξοδο από την κρίση, για την ανάπτυξη, για την κοινωνία που μπορούμε να οραματιζόμαστε για το μέλλον.Με την απαράβατη προϋπόθεση ότι, η χώρα θα κυβερνάται με την αίσθηση του μέτρου και του δικαίου, με αποτελεσματικότητα, ικανότητα και εντιμότητα από τους άριστους και όχι τους αρεστούς. 

Οι προτάσεις-δράσεις κωδικοποιούνται ως εξής: 

• Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, για διεύρυνση της περιόδου συνολικής αποπληρωμής του, με περίοδο χάριτος 2-3 ετών και κούρεμα σε επίπεδα της τάξης του 30-50%.

• Έξοδος από την ευρωζώνη και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, που θα εκδίδεται ισορροπημένα και με φειδώ από το Χολαργό, με διολίσθηση της ισοτιμίας του με το ευρώ, σε αρχικά επίπεδα της τάξης του 20-30%.

• Παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες ( Μ. Βρετανία, Δανία, Σουηδία,Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, κλπ ), με παράλληλη αναζήτηση διεθνών ερεισμάτων στην Κίνα, στις ΗΠΑ, στη Ρωσία, στο Ισραήλ, αλλά και στις περιφερειακές Ευρωπαϊκές χώρες, ως ανάχωμα απέναντι στη Γερμανοποίηση της Ευρώπης.

• Διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία, όπως και διεθνούς αναπτυξιακής βοήθειας, σε συνδυασμό με την προώθηση της απορροφητικότητας των Κοινοτικών κονδυλίων.

• Επιβολή κεντρικών επιλογών και ενισχύσεων στο τραπεζικό σύστημα χωρίς κρατικοποίησή του, με ειδική διασφάλιση των καταθέσεων και των δανειακών υποχρεώσεων των πολιτών.

• Επιβολή ελέγχων σε κερδοσκοπικές και πληθωριστικές εξελίξεις, με συνδυασμό παρεμβάσεων και κυρώσεων στην αγορά και το Χρηματιστήριο.

• Λήψη κρατικής μέριμνας για την επάρκεια της αγοράς σε βασικά αγαθά πρώτης ανάγκης, τρόφιμα, φάρμακα,καύσιμα, κλπ., ιδιαίτερα στην πρώτη περίοδο της εξόδου από την ευρωζώνη. (Μετά την αρχική περίοδο 4-6 μηνών, η αγορά αναμένεται να αρχίσει να ομαλοποιείται, να υπάρχει επάρκεια αγαθών, ενώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας, η ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης θα οδηγήσει σε επανεκκίνηση του αργούντος παραγωγικού δυναμικού, με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση, την ανάπτυξη, την οικονομία γενικότερα).

• Εντατικοποίηση των δράσεων κατά της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, απλούστευση, αντικειμενικοποίηση και εκσυγχρονισμός του φορολογικού συστήματος και μείωση του ΦΠΑ.

• Περιστολή των δημόσιων δαπανών, ορθολογικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, της κοινωνικής ασφάλισης, κατάρτιση λίστας και εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης φαρμάκων, βελτίωση και στοχοποίηση των κοινωνικών παροχών στους πραγματικά έχοντες ανάγκη.

• Κατάρτιση προϋπολογισμών μηδενικής βάσης, σε συνδυασμό με ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την τοπική αυτοδιοίκηση.

• Λήψη άμεσων και αποτελεσματικών μέτρων για την πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, με απλούστευση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών και την επιβολή αυστηρών κυρώσεων, με ενίσχυση των ελεγκτικών και κυρωτικών μηχανισμών.

• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για επίσπευση απονομής της δικαιοσύνης

• Κατάρτιση προγραμμάτων επιδοτούμενης απασχόλησης, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και του επαγγελματικού προσανατολισμού, αποτροπή των παρασιτικών δραστηριοτήτων και ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης και παραγωγής.

• Ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης και της αποκέντρωση, με παράλληλη αποτροπή φαινομένων ακραίου τοπικισμού.

• Κίνητρα για την αποτροπή πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και αποκλεισμός των πρωτόγνωρων διεθνώς πρακτικών της εφεδρείας, των απολύσεων, της περαιτέρω συμπίεσης των εισοδημάτων, που εκτός από απάνθρωπες είναι και αντιοικονομικές, αφού οδηγούν σε συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης και σε κοινωνικές συγκρούσεις που παραλύουν την κοινωνική συνοχή και την οικονομική εξυγίανση.

• Διασφάλιση της εθνικής ταυτότητας της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με στήριξη του ελληνικού πολιτισμού, των παραδόσεων, της επιστήμης και των τεχνών, ενίσχυση των δεσμών με την Ομογένεια, αποφυγή δημιουργίας πολυπολιτισμικής κοινωνίας που οδηγεί σε αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης, σε φυλετικές συγκρούσεις, σε διάλυση της χώρας, όπως έχει αποδειχθεί από πολλά άλλα ιστορικά παραδείγματα (Λίβανος, Βοσνία, Κόσοβο, Κύπρος, κλπ).

• Λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την προσέλκυση επενδύσεων και κεφάλαιων που θα εισρεύσουν στη χώρα και στις ελληνικές τράπεζες, μετά την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην οικονομία της χώρας, με παράλληλη λήψη μέτρων για την αποτροπή απεχθών μονοπωλιακών εξαγορών από διεθνή συμφέροντα.

• Δράσεις για την αποτροπή της φυγής των Ελλήνων στο εξωτερικό, επιλογή επιθυμητών μεταναστευτικών εισροών, μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση, διασφάλιση των συνόρων, πάταξη της δουλεμπορίας και της εγκληματικότητας.

• Ενίσχυση της αμυντικής επάρκειας της χώρας με εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων και ενίσχυση της αμυντικής μας βιομηχανίας

• Κατάρτιση ενεργού αναπτυξιακού προγράμματος, με στήριξη της εγχώριας παραγωγής, των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, των υγιών βιομηχανικών και κατασκευαστικών μονάδων.

• Άμεση αξιοποίηση του ορυκτού και ενεργειακού πλούτου της χώρας, με κατάρτιση της ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ.

• Ενίσχυση στρατηγικών τομέων της οικονομίας στη βιομηχανία και τις κατασκευές, στην εναλλακτική ενέργεια, στον ποιοτικό και θαλάσσιο τουρισμό, στη ναυτιλία, τις σύγχρονες, τις εναλλακτικές και θερμοκηπευτικές καλλιέργειες, την ιχθυοκαλλιέργεια, τη βιομηχανία τροφίμων και λιπασμάτων, των αμυντικών προϊόντων, των ναυπηγείων, τη φαρμακοβιομηχανία, τις μεταφορές και logistics, τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τις νέες τεχνολογίες, την εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία. 

*Ο Θεόδωρος Κατσανέβας είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραίως