Ιερουσαλήμ θέλουν να… ελευθερώσουν, είναι επικίνδυνοι

Οι Τούρκοι έχουν ένα πολύ διαφορετικό τρόπο να κατανοούν το τι συνιστά κατοχή και κατάληψη μιας πόλης. Ο κανόνας των Τούρκων είναι πολύ απλός. Αν μια πόλη, τουρκική ή μουσουλμανική πέσει, είναι κατάληψη. Αν μια μη μουσουλμανική πόλη πέσει είναι κατάκτηση.

Για παράδειγμα, οι Τούρκοι ακόμα νομίζουν ότι η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1453 δεν συνιστά κατοχή. Ήταν κατάκτηση. Σε ομιλία του το 2012, ο τότε πρωθυπουργός Ερντογάν είχε πει: «Όπως ακριβώς η Μέκκα ή το Κάιρο και η Κωνσταντινούπολη είναι πόλη του κορανίου». Στην πραγματικότητα το κοράνι δεν αναφέρει καμία πόλη, αλλά αυτό δεν τον απασχολεί.

«Κατάκτηση», κατά τον ανώτατο κληρικό της Τουρκίας, καθηγητή Μεχμέτ Γκορμέζ, «δεν σημαίνει την κατοχή εδαφών ή την καταστροφή πόλεων και φρουρίων. Κατάκτηση είναι η κατάκτηση των καρδιών». Γι’ αυτό, προφανώς, ο ίδιος συμπλήρωσε : «Στην ιστορία μας ποτέ δεν ασκήσαμε κατοχή. Μόνο κατακτήσαμε, προσπαθώντας να δώσουμε το φως του Ισλάμ και το πνεύμα του κορανίου».

Βάσει αυτής της θρησκευτικού τύπου εξήγησης, οι περισσότεροι Τούρκοι ισλαμιστές πιστεύουν πως ο Αλλάχ τους έδωσε το δικαίωμα να κατακτήσουν τις χώρες των απίστων με τη δύναμη του σπαθιού, δηλαδή τίποτε διαφορετικό από ότι κάνουν, σήμερα, οι ισλαμιστές σε Ιράκ και Συρία. Αν ρωτήσει κανείς ένα μαχητή του Ισλαμικού Κράτους τι ακριβώς πράττουν και επιδιώκουν οι τζιχαντιστές, θα απαντήσει ότι μεταφέρει το φως του Ισλάμ και το πνεύμα του κορανίου.

Τόσο ο πρόεδρος Ερντογάν, όσο και ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου έχουν δηλώσει, αμέτρητες φορές, ότι η Γάζα και η Ιερουσαλήμ – όπως και η Συρία, το Ιράκ, η Αίγυπτος, η Σομαλία και το Μαγκρέμπ – αποτελούν «εσωτερική τουρκική υπόθεση».

Στην πραγματικότητα, είτε ομαλοποιημένες είτε όχι, είναι οι σχέσεις Άγκυρας – Ιερουσαλήμ, οι Τούρκοι ποτέ δεν έκρυψαν τον ευρύτερο στόχο τους στην σύγκρουση Ισραήλ – Αράβων. Η Ιερουσαλήμ πρέπει να καταστεί πρωτεύουσα ενός παλαιστινιακού κράτους και το Ισραήλ πρέπει να αποσυρθεί στα σύνορα του 1967. Μέχρι να συμβεί αυτό θα είναι επιτρεπτό από τον Αλλάχ στον Ερντογάν να κατηγορεί το Ισραήλ για την υπερθέρμανση του πλανήτη, τον ιό Έμπολα, την πείνα στην Αφρική και όλες τις άλλες συμφορές που πλήττουν τον πλανήτη.

Απλώς επιβεβαιώνοντας την παραπάνω άποψη, ο αναπληρωτής πρόεδρος της κυβέρνησης Γιαλτσίν Ακντογκάν κατηγόρησε το Ισραήλ για το δημοκρατικό έλλειμμα στον αραβικό κόσμο, καθώς: «Το Ισραήλ συνεργάζεται με αντιδημοκρατικά καθεστώτα και τους επιτρέπει να επιβιώνουν». Άρα, το Ισραήλ φταίει και για το γεγονός ότι τα αραβικά κράτη δεν είχαν ποτέ δημοκρατική παιδεία, πριν ή μετά το 1948, πριν ή μετά την Αραβική Άνοιξη.

Ευτυχώς όμως οι Παλαιστίνιοι έχουν έναν νέο προστάτη-υποστηρικτή. Σε λόγο του στις 7 Νοεμβρίου, στην Προύσα, ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου είπε: «Το τέμενος αλ Άκσα, μια μέρα θα ελευθερωθεί. Οι Ισραηλινοί οφείλουν να γνωρίζουν ότι οι καταπιεσμένοι Σύροι έχουν προστάτη. Οι καταπιεσμένοι Παλαιστίνιοι έχουν προστάτη. Ο προστάτης τους είναι η Τουρκία.Και όπως απελευθερώθηκε η Προύσα (σ.σ. εννοεί από τους Έλληνες), οι έντιμοι Παλαιστίνιοι, οι έντιμοι μουσουλμάνοι θα τερματίσουν την ισραηλινή κατοχή.

»Όπως ακριβώς το τέμενος του Οσμάν στην Προύσα απελευθερώθηκε, σύντομα και το αλ Άκσα θα ελευθερωθεί. Η Ιερουσαλήμ μας έχει δοθεί ως πρώτος τόπος προσευχής μας την εμπιστεύθηκε ο Ομάρ (διάδοχος του Μωάμεθ), διαμέσου της ιστορίας μας. Η Ιερουσαλήμ υπήρξε για τελευταία φορά ελεύθερη υπό τους Οθωμανούς. Η Ιερουσαλήμ είναι ο σκοπός μας. Είναι η καταπιεστική, επιθετική πολιτική κατοχής του Ισραήλ που έχει μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε τέλμα».

Αντανακλώντας την ίδια άποψη, ο πρόεδρος Ερντογάν, είπε η προστασία των ισλαμικών τεμενών και ιερών τόπων είναι μια ιερή αποστολή και προειδοποίησε πως κάθε επίθεση κατά του τεμένους αλ Άκσα δεν διαφέρει σε τίποτα από μια επίθεση στην Καάμπα, στην ιερή πόλη της Μέκκα.

Χωρίς αμφιβολία, μετά τη Γάζα, το τέμενος αλ Άκσα στην Ιερουσαλήμ, έχει καταστεί η νέα τουρκική εμμονή και η δεξαμενή άντλησης ψήφων για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογέςτου ερχομένου Ιουνίου. Και η τουρκική ηγεσία, ας μην περιμένει κανείς πως απλώς θα παραχαράξει τα γεγονότα. Η αγαπημένη της μέθοδος είναι να κατασκευάζει γεγονότα.

Από την στιγμή που ο Νταβούτογλου διατείνεται πως την Ιερουσαλήμ την εμπιστεύτηκε στους Τούρκους ο Ομάρ, ας θυμίσουμε τι έκανε ο πλέον ισχυρός χαλίφης στην ιστορία όταν κατέλαβε την Ιερουσαλήμ. Κλήθηκε να προσευχηθεί σε μια χριστιανική εκκλησία, καθώς δεν υπήρχαν ακόμα τζαμιά στην πόλη. Εκείνος όμως αρνήθηκε γιατί φοβήθηκε, ότι αν το έκανε οι μουσουλμάνοι θα μετέτρεπαν την εκκλησία, δια της βίας, σε τζαμί.

Καθώς τα ιστορικά γεγονότα δεν μπορούν να αλλάξουν, παραμένει γεγονός ότι η Ιερουσαλήμ δεν ήταν μουσουλμανική πόλη. Τότε γιατί οι Τούρκοι ισλαμιστές το υποστηρίζουν; Μα διότι κατακτήθηκε. Με την ίδια λογική δεν θα έπρεπε οι ίδιοι Τούρκοι να παραδώσουν και πάλι την Κωνσταντινούπολη στις δυνάμεις που την είχαν καταλάβει, μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς η κατάληψή της την καθιστά μια μη τουρκική πόλη;

Σίγουρα αν ο Ερντογάν και ο Νταβούτογλου ήταν μαθητές του σχολείου, αυτή η συλλογιστική, θα ονομαζόταν κλεψιά και ζαβολιά.

Του Burak Bekdil
ΠΗΓΗ: The Gatestone Institute, November 13, 2014
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας

Πανεπιστήμιο Κολούμπια: "Η Τουρκία συνεργάζεται με τους τζιχαντιστές"

Για «διασυνδέσεις» της Τουρκίας με το Ισλαμικό Κράτος κάνει λόγο μελέτη του Ινστιτούτου Σπουδών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης.

Ο Ντέιβιντ Φίλιπς, διευθυντής του Ινστιτούτου και του Προγράμματος στο Κολούμπια για την Οικοδόμηση της Ειρήνης, ο οποίος έχει υπηρετήσει ως ειδικός σύμβουλος-εμπειρογνώμονας για θέματα διεθνών σχέσεων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, παραθέτει στοιχεία απαντώντας στο ερώτημα «συνεργάζεται η Τουρκία με το Ισλαμικό Κράτος;».

Όπως τονίζει, «οι καταγγελίες κυμαίνονται από τη στρατιωτική συνεργασία και τη μεταφορά όπλων, μέχρι την υλικοτεχνική υποστήριξη, την οικονομική βοήθεια, καθώς και την παροχή ιατρικών υπηρεσιών», επιχειρώντας επίσης να απαντήσει στον «ισχυρισμό ότι η Τουρκία έκανε τα στραβά μάτια στις επιθέσεις του ΙΚ στο Κομπάνι».

Ο κ. Φίλιπς αναφέρει ότι ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν και ο πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου έχουν «αρνηθεί σθεναρά συνενοχή με το ΙΚ» και σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, πρόκειται για «μια συστηματική επίθεση στη διεθνή φήμη της Τουρκίας».

Στην εκτενή παρουσίαση της μελέτης από μια ομάδα ερευνητών στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Τουρκία και για να εκτιμήσουν την «αξιοπιστία των ισχυρισμών» και με βάση διεθνών πηγών και διεθνών ΜΜΕ, όπως τονίζεται, ο επικεφαλής του Ινστιτούτου στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, παραθέτει μια σειρά γεγονότων, μαρτυριών και δημοσιευμάτων, σύμφωνα με τα οποία, «η Τουρκία παρέχει στρατιωτικό εξοπλισμό, υλικοτεχνική και οικονομική βοήθεια, καθώς και ιατρική φροντίδα στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και υποστηρίζει οικονομικά το ΙΚ μέσω της αγοράς πετρελαίου».

Μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής:

* Ένας διοικητής του ΙΚ δήλωσε στην Ουάσιγκτον Ποστ στις 12 Αυγούστου 2014: «Οι περισσότεροι από τους μαχητές που ενώθηκαν μαζί μας στην αρχή του πολέμου, ήρθαν μέσω της Τουρκίας και το ίδιο έγινε με την παροχή εξοπλισμού και προμηθειών».
* Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) είχε δηλώσει στις 14 Οκτωβρίου 2014 ότι «η Τουρκία παρείχε όπλα σε τρομοκρατικές ομάδες».
* Αναφορές από την Τουρκία σε κοινωνικά δίκτυα ότι η χώρα αυτή παρείχε οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε τρομοκρατικές ομάδες που συνδέονται με την Αλ Κάιντα.
* Έγγραφα που εμφανίστηκαν στις 19 Σεπτεμβρίου 2014 δείχνουν ότι ο Σαουδάραβας εμίρης, Μπαντάρ μπιν Σουλτάν, χρηματοδότησε τη μεταφορά όπλων στο ΙΚ μέσω Τουρκίας.
* Σύμφωνα με την εφημερίδα Ραντικάλ, ο υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας, Μουαμάρ Γκιουλέρ, υπέγραψε οδηγία στην οποία αναφέρεται ότι «σύμφωνα με τα περιφερειακά μας συμφέροντα, θα βοηθήσουμε μαχητές του Μετώπου αλ Νόσρα εναντίον του παραρτήματος της τρομοκρατικής οργάνωσης ΡΚΚ».
* Η εφημερίδα Ντέιλι Μέιλ δημοσίευσε στις 25 Αυγούστου 2014 ότι πολλοί ξένοι μαχητές εντάχθηκαν στο ΙΚ, στη Συρία και το Ιράκ, μετά από ταξίδι μέσω της Τουρκίας και ότι η Τουρκία δεν προσπάθησε να τους σταματήσει.
* Το Sky News της Βρετανίας έχει συγκεντρώσει έγγραφα που δείχνουν ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει σφραγίσει διαβατήρια ξένων μαχητών που επιδιώκουν να διασχίσουν τα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία για να ενταχθούν στο ΙΚ.
* Το BBC πρόβαλε συνεντεύξεις χωρικών, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι τα λεωφορεία ταξιδεύουν τη νύχτα που μεταφέρουν τζιχαντιστές για να πολεμήσουν τις κουρδικές δυνάμεις στη Συρία και το Ιράκ.

- Το CNN Türk ανέφερε στις 29 Ιουλίου 2014 ότι στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης, τα μέρη Ντιζτζέ και Ανταπαζαρί έχουν γίνει σημεία συγκέντρωσης για τους τρομοκράτες. Υπάρχουν θρησκευτικές τάξεις όπου οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους εκπαιδεύονται.

Στο μεταξύ, σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» αναφέρεται ότι «οι Κούρδοι της Συρίας τάσσονται στο πλευρό των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του ΙΚ, διεκδικώντας ως αντάλλαγμα την ανεξαρτησία των περιοχών που κατέχουν».

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, «η κουρδική παραστρατιωτική οργάνωση YPG, που διαθέτει ισχυρούς δεσμούς με το ΡΚΚ της Τουρκίας, θα στηρίξει την προσπάθεια για εκδίωξη των Ισλαμιστών από τη Συρία, με αντάλλαγμα την ανεξαρτησία των κουρδικών περιοχών, επιτυγχάνοντας την ολοκλήρωση της (εθνικής) ουτοπίας».

Στη συνέχεια, υπογραμμίζεται ότι «οι διεκδικήσεις των 30.000 περίπου χιλιάδων Κούρδων μαχητών της Συρίας αποτελούν ένα από τα πολλά πολιτικά ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ στη συνεργασία τους με την κουρδική οργάνωση.

Ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ εγκωμίασε χθες τις κουρδικές δυνάμεις και δήλωσε ότι είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ να διευρυνθεί η συνεργασία με το YPG κατά του Ισλαμικού Κράτους, προσθέτοντας ωστόσο ότι η συνεργασία αυτή δεν θα πρέπει να συνδεθεί με την πολιτική αναγνώριση των αυτονομημένων περιοχών που κυβερνώνται τώρα από το YPG και τους πολιτικούς συμμάχους του και όπως σημείωσε "ευελπιστούμε ότι όλοι στη Συρία θα εργασθούν από κοινού για ένα εθνικό ενοποιημένο σχέδιο"».

Στο ίδιο θέμα κάνει αναφορά και δημοσίευμα του Μπλούμπεργκ, επισημαίνοντας ότι «οι ηγέτες του ιρακινού Κουρδιστάν επανέλαβαν το αίτημά τους προς την Ουάσιγκτον για την αποστολή προηγμένου οπλισμού ώστε να χρησιμοποιηθεί στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους» και ότι «οι ΗΠΑ ωστόσο αρνούνται έως τώρα να ικανοποιήσουν το αίτημα για να μην δυσαρεστήσουν την ιρακινή κυβέρνηση.

Η διστακτικότητα της κυβέρνησης Ομπάμα για τον απευθείας εξοπλισμό των Κούρδων», όπως τονίζεται «αναδεικνύει τις προκλήσεις των ΗΠΑ στο Ιράκ, καθώς επιχειρεί να διευρύνει την στήριξη προς το Ιράκ χωρίς να διαταράξει την εύθραυστη πολιτική ισορροπία μεταξύ Σουνιτών, Σιιτών και Κούρδων».

Πηγή 

Ελληνοτουρκική φιλία – Το τέλος μιάς σχέσης…;

Οι νέες εξελίξεις στο θέμα με την Κυπριακή ΑΟΖ δοκιμάζουν μία σχέση με… ιστορικό 

Γράφει ο Γιάννης Γιγούρτσης 

Είναι η πρώτη φορά μέσα στα τελευταία 15 χρόνια, μετά την ύφεση στις εντάσεις και την ελληνοτουρκική προσέγγιση που άρχισε με την «πολιτική των σεισμών» το 1999, συνεχίστηκε με την ζεϊμπεκιές του Γιώργου (Παπανδρέου) και σφραγίστηκε με τις κουμπαριές του Κώστα (Καραμανλή), που οι ελληνοτουρκικές διαφορές ανεβαίνουν και πάλι στην ατζέντα των διμερών σχέσεων. Και εννοώ καθαρά τα ελληνοτουρκικά, πέρα, αλλά όχι ανεξάρτητα, από το Κυπριακό.

Οι απειλές της Τουρκίας για έρευνα στην κυπριακή ΑΟΖ (ως εγγυήτρια των δικαιωμάτων της τουρκοκυπριακής πλευράς), η διακοπή των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό με πρωτοβουλία της ελληνοκυπριακής πλευράς (λόγω της παραβίασης της Κυπριακής ΑΟΖ από το “Barbaros”) και τέλος, η πρόσφατη συνάντηση Σαμαρά – Αναστασιάδη – Ελ Σίσι στο Κάιρο στο πλαίσιο μιάς προσέγγισης που σκοπεύει να καταλήξει σε συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ των τριών χωρών, οδηγούν σταδιακά, αλλά σταθερά, τις αγαστές μέχρι τώρα και εφησυχάζουσες ελληνοτουρκικές σχέσεις σε νέα όξυνση.
Η ΑΟΖ δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία αν σε αυτήν δεν είχαν βρεθεί αξιόλογα και εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Όμως, τώρα, η μεν Κύπρος έχει ήδη αρχίσει συστηματικά τις προσπάθειες για εξόρυξη και έχει οριοθετήσει τη ζώνη της σε σχέση με αυτήν του Ισραήλ, η δε Ελλάδα προσπαθεί να προωθήσει θέσεις για την ΑΟΖ που, αν γίνουν αποδεκτές και επικρατήσουν (π.χ. ΑΟΖ για το Καστελλόριζο), θα καταστήσουν –όπως τούρκοι αναλυτές χαρακτηριστικά, αλλά όχι αντικειμενικά, αναφέρουν-, όχι μόνο το Αιγαίο αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Μεσογείου «ελληνική λίμνη». Έτσι, η Τουρκία θα περιοριστεί σε λίγα μίλια πέρα από τις ακτές της (έτσι ορίζει το Διεθνές Δίκαιο Θαλασσών), κάτι που είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να αποδεχτεί και προσπαθεί να προασπίσει τα συμφέροντά της (αρνούμενη να εφαρμόσει το σχετικό Διεθνές Δίκαιο), αντιδρώντας έμπρακτα και ανεβάζοντας τη διμερή ένταση.

Το ζήτημα, βεβαίως, για την Τουρκία, είναι μέχρι που σκοπεύει να προχωρήσει και πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι στην πολιτική της διαφαινόμενης αντιπαράθεσης με την Ελλάδα, δεδομένου ότι τα ανοιχτά μέτωπα εξωτερικής πολιτικής είναι πολλά και σοβαρά.
Από την άλλη, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος βρίσκονται σε δύσκολη θέση αυτή την περίοδο, λόγω της οικονομικής κρίσης και μία εκ νέου πολιτική αβεβαιότητα ή μία νέα αύξηση των ποσών για τους εξοπλισμούς ενδέχεται να τινάξει την εύθραυστη ελληνική οικονομία στον αέρα.

Το θέμα, πάντως, βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων, που συνήθως δεν ασχολούνται με τα ελληνοτουρκικά, ενώ και άρθρα έγκριτων ξέων μέσων, όπως η βρετανική εφημερίδα “Guardian”, επισημαίνουν την σοβαρότητα της κατάστασης και τη διαφαινόμενη όξυνση.
Η υπό τον κ. Ερντογάν Τουρκία φιλοδοξεί να παίξει τον ρόλο της περιφερειακής υπερδύναμης, οικονομικά και πολιτικά, ηγούμενη του σουνιτικού ισλαμικού κόσμου στην περιοχή και ελέγχοντας τα περάσματα των ενεργειακών πόρων, ωστόσο η πραγματικότητα λίγο φαίνεται να ευνοεί τους τουρκικούς στόχους, με δεδομένα τα μέτωπα που η Τουρκία έχει ανοιχτά προς όλες τις κατευθύνσεις, τον πόλεμο στα σύνορά της αλλά και την επαπειλούμενη νέα κρίση στο Κουρδικό. Μετά και από τη σχετική ψύχρανση των σχέσεων με τους Κούρδους του Βορείου Ιράκ, αλλά και τις εξελίξεις τις σχετιζόμενες με την ΑΟΖ που αφορούν τις σχέσεις και με την Ελλάδα, η μόνη κυβέρνηση στην ευρύτερη περιοχή με την οποία η Τουρκία είχε άριστες σχέσεις είναι αυτή της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του έγκριτου αρθρογράφου της «Χουριέτ», Γιουσούφ Κανλί, με τον λιτό αλλά εύγλωττο τίτλο «Αίγυπτος, Ελλάδα, Ελληνοκύπριοι». Ο δημοσιογράφος αφού επισημαίνει τους κινδύνους για τα συμφέροντα της Τουρκίας που προκύπτουν από την τριμερή προσέγγιση, καταλήγει χαρακτηριστικά, κάνοντας έμμεση, αλλά σαφή κριτική στην εξωτερική πολιτική της χώρας του: «Σε μία εποχή που τη ρητορική των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες αντικατέστησε η πραγματικότητα του «κανένας φίλος στη γειτονιά» χάρη στις μεγάλες εμμονές (μας), είναι να αναρωτιέται κανείς: δεν λείπει, αλήθεια, το Ισραήλ και ο Μπέντζαμιν –Μπίμπι- Νετανιάχου από αυτή τη συνάντηση «των φίλων της Τουρκίας» στο Κάιρο;

Πηγή Lifo Athina

Πόσο πιθανή είναι η εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ;

Η μάχη στο Κομπάνι έχει εξελιχθεί, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, ως δοκιμασία αντοχής της τουρκικής συμμετοχής στο ΝΑΤΟ.

Δυτικοί, κυρίως, αναλυτές, αλλά και προσωπικότητες, που επηρεάζουν την κοινή γνώμη στις χώρες τους, συνεχίζουν να επιμένουν ότι η Τουρκία δεν κάνει το χρέος της, ως μέλος του ΝΑΤΟ, στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών. Ορισμένοι λένε ακόμα πως η Τουρκία υποστηρίζει το ΙΚ έναντι των Κούρδων.

Του SEMIH IDIZ
ΤΙΤΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ: «No chance Turkey will be ‘kicked out of NATO’» (Καμία πιθανότητα εκδίωξης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ)
ΠΗΓΗ: http://www.al-monitor.com/
ΑΠΟΔΟΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Παντελής Καρύκας

Κατά συνέπεια, αναφέρουν, πως η Τουρκία οφείλει να κατανοήσει, ότι χάνει, ολοένα, την σημασία της ως μέλος της δυτικής συμμαχίας. Ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί Λεβί είναι μια από τις διακεκριμένες προσωπικότητες που έχει την άποψη αυτή. Ο Λεβί δημοσίευσε άρθρο στο οποίο υποστηρίζει ότι η Τουρκία μεταξύ Δύσης και ισλαμιστών προτίμησε να ταχθεί με τους ισλαμιστές. Αφού καυτηριάζει όλες τις τουρκικές αρνήσεις συνεργασίας με το ΝΑΤΟ (1991, 2003 και σήμερα), αναφέρει πως μετά το Κομπάνι το μέλλον της Τουρκίας ως μέλος του ΝΑΤΟ είναι αμφίβολο.

Ο γνωστός επίσης Βρετανός δημοσιογράφος και ιστορικός, Κόνραντ Μπλάκ αναφέρει: «Αν απειλήσουμε την Τουρκία με έξοδο από το ΝΑΤΟ και ενθαρρύνουμε τους δυστυχείς Κούρδους της Τουρκίας, ο Ερντογάν ίσως αποκτήσει ξανά επαφή με τη λογική. Τα μέτρα αυτά πρέπει να ληφθούν, οι απειλές αυτές πρέπει να τεθούν».

Πρώτος όμως από όλους, ο Αμερικανός στρατιωτικός αναλυτής, Τζόναθαν Σάντζερ, στενός συνεργάτης με πρώην στελέχη της CIA, είχε αναφερθεί στο θέμα και είχε γράψει πως η Τουρκία του Ερντογάν είναι «καμένο χαρτί για τη Δύση», σε ένα άρθρο του με τίτλο «Ήρθε η ώρα να διώξουμε την Τουρκία από το ΝΑΤΟ;».

Δυτικοί διπλωμάτες στην Άγκυρα αναφέρουν ότι πράγματι υπάρχει οργή κατά της Τουρκίας στις δυτικές κυβερνήσεις λόγω της στάσης της Τουρκίας στον πόλεμο κατά των ισλαμιστών. Ωστόσο, θεωρούν πολύ σοβαρό βήμα την αποπομπή της από το ΝΑΤΟ.

«Όλες οι συζητήσεις περί αποπομπής της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ γίνονται με συναισθηματικά και όχι ρεαλιστικά κίνητρα. Κανείς δεν θα διακινδύνευε να χάσει την επαφή του με την Τουρκία, αυτή ειδικά την στιγμή, αφού η Τουρκία βρίσκεται, γεωγραφικά, στο επίκεντρο, σχεδόν όλων των κρίσεων που σήμερα αντιμετωπίζει η Δύση», ανέφερε, ανωνύμως, δυτικός διπλωμάτης.

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση Ερντογάν εμφανίζεται, εξοργισμένη με τα δημοσιεύματα του Λεβί, του Μπλάκ ή του Σάντζερ. Το ΝΑΤΟ δεν είναι αγαπητό στην Τουρκία, όπου το 70% των Τούρκων εμφανίζεται αντίθετο με τις πολιτικές της συμμαχίας.

Ο Ουνάλ Ουνσάλ, πρώην Τούρκος πρέσβης στο ΝΑΤΟ, δηλώνει πως δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος αποπομπής της Τουρκίας από τη Συμμαχία, αφού, δεν υπάρχει καν τέτοιο προηγούμενο, αποπομπής μιας χώρας από την συμμαχία, ούτε οι σχετικοί κανόνες. Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία μάλλον δεν κινδυνεύει να αποπεμφθεί από το ΝΑΤΟ, εκτός αν το θελήσει η ίδια.

[www.defence-point.gr]

Πολλά τα καρπούζια για την Τουρκία, ευκαιρία για Ελλάδα και Κύπρο

  του Κίμωνα Γεωργακάκη

Πάγια θέση μου είναι πως, προκειμένου να διαχειριστεί κάποιος τις εσωτερικές και διακρατικές υποθέσεις χρειάζεται να γνωρίζει τις εξωτερικές εξελίξεις, καθώς τα πάντα κινούνται σε ένα ευρύτερο διεθνές πλαίσιο. Η παγκοσμιοποιητική ελίτ, η οποία επιδιώκει να επιβάλλει όχι μόνο την οικονομική αλλά και την πολιτική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση στον πλανήτη, προωθεί την σύγκρουση με την Ρωσία, τελευταίο εμπόδιο προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο επίκεντρο βρίσκεται η περιοχή της Ευρασίας, στην οποία γεωγραφικά ανήκει και η γειτονιά μας.

Ο άξονας Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Κύπρος-Μέση Ανατολή φιλοξενεί τα κύρια μέτωπα της παγκόσμιας αντιπαράθεσης. Στην Ουκρανία τίποτα δεν έχει τελειώσει από τότε που η Δύση προκάλεσε τα ρωσικά συμφέροντα με αποτέλεσμα η Κριμαία να γυρίσει στην Ρωσία. Στην Μέση Ανατολή υπάρχει το πρόβλημα των ισλαμιστών, το οποίο, όπως υποστηρίζω, προκάλεσε η Δύση για να δημιουργηθεί αφορμή ανάπτυξης στρατευμάτων στην περιοχή.

Πέραν τούτου η ένταση στην Ιερουσαλήμ κορυφώνεται και καμία πλευρά δεν υποχωρεί, δίνοντας κατά πάσα πιθανότητα την δυνατότητα στο ΝΑΤΟ να αναλάβει εκείνο δράση και εκεί, προκειμένου να ανακηρυχθεί από την πόλη που «συνυπάρχουν» πολιτισμοί και δόγματα, η νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων με παγκόσμια εμβέλεια, την οποία ανακοίνωσε ο εκ των βασικών εκπροσώπων της παγκοσμιοποιητικής εξωτερικής πολιτικής, Χένρι Κίσινγκερ. Στα Βαλκάνια αναζωπυρώνεται ο αλβανικός υπερεθνικισμός, τον οποίο πάλι η Δύση εξέθρεψε τόσα χρόνια, την ίδια στιγμή που η Ρωσία συσφίγγει τις σχέσεις της με την Σερβία, έχοντας πάντα στραμμένο το βλέμμα της και στον Ελληνισμό.

Στην μέση όλων αυτών Ελλάδα και Κύπρος με απέναντι μια προκλητική Τουρκία, για την οποία τα χρόνια της αφθονίας τελειώνουν, καθότι έχει ανοιχτά πολλά και διάφορα μέτωπα. Το σημαντικότερο όμως είναι πως εμπλέκεται σε όλες τις προαναφερθείσες εστίες έντασης κατά της Ρωσίας. Στην Κριμαία δημιουργεί προβλήματα με τους Τατάρους. Στα Στενά έχει λάβει ήδη αρκετές προειδοποιήσεις από την Μόσχα να μην διανοηθεί να τα κλείσει. Στην Συρία υπήρξε σαφής απειλή από τον Πούτιν πως τουρκική ανάμειξη στα εσωτερικά της χώρας, όπου οι Ρώσοι διατηρούν την μοναδική ναυτική βάση στην Μεσόγειο, αποτελεί αιτία πολέμου με την Ρωσία.

Επιπλέον η αντί-ισραηλινή ρητορική της Άγκυρας έρχεται επίσης σε ασυμφωνία με την συνεννόηση Ρωσίας-Ισραήλ σε σχέση με την εξόρυξη κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ίδιο ισχύει για Αιγαίο και Κύπρο, όπου η Ρωσία δεν επιθυμεί επ” ουδενί την λύση της συνεκμετάλλευσης με τους Αμερικανούς διακανονιστές.

Για να μην μπορούν να αντιδράσουν δυναμικά Αθήνα και Λευκωσία, οι παγκοσμιοποιητές φρόντισαν από νωρίς να δέσουν οικονομικά τα δύο κράτη χειροπόδαρα και εκτός αυτού στην Ελλάδα επικρατεί πολιτική ασυνεννοησία, έτσι ώστε να μην εκπονηθεί έστω ένα βραχυπρόθεσμο σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης.

Παρ” όλα αυτά οι συγκυρίες, μοναδική γεωπολιτική ελπίδα μας, ευνοούν έστω και την ύστατη στιγμή μία καλή διαπραγμάτευση με τους δανειστές και μια ελάχιστη πολιτική συνεννόηση εμπρός στα εθνικά μας θέματα. Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να μείνουν όρθιες, έστω και με το ένα πόδι, σε αυτά που έρχονται και θα είναι δύσκολα για όλον τον πλανήτη.

Όχι άλλες απώλειες εδαφών εμπρός στην αλλαγή συνόρων που έπεται, τώρα που το παιχνίδι κυλάει υπέρ μας λόγω της τουρκικής απόφασης, κατόπιν δυτικών «παραινέσεων», να χωρέσει πολλά καρπούζια σε μία μασχάλη. Πόσο δίκιο έχουμε όλοι αυτοί που φωνάζαμε και φωνάζουμε, να καλέσουμε, πέραν των όποιων άλλων «συμμάχων», και τους Ρώσους στις θάλασσές μας τόσο για την έρευνα και εξόρυξη των όποιων κοιτασμάτων όσο και για τον τουρισμό. Και ας τολμήσουν μετά οι Τούρκοι να φτάσουν την κατάσταση στα άκρα, εκεί που δουλεύουν ή παραθερίζουν Ρώσοι…

Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων

Στην «κόψη του ξυραφιού» μία στρατιωτική σύγκρουση στο Αιγαίο

• Η ημισέληνος βρυχάται στο Αιγαίο
• Τρεις παραβιάσεις κάθε ημέρα από Τούρκους σε αέρα και θάλασσα!
• Στα άκρα τραβούν οι γείτονες το σκοινί με 843 «εισβολές» αεροσκαφών και 353 πλοίων, την ώρα που η Ελλάδα έχει στραμμένη την προσοχή στα Μνημόνια

Δεν είναι μόνο ότι η Άγκυρα αναζητά ανοιχτά της Χίου, έπειτα από 18 χρόνια, το «κουφάρι» του F-16 για το οποίο υποστηρίζει ότι καταρρίφθηκε κατά τη διάρκεια εμπλοκής. Η γενικευμένη συμπεριφορά της γειτονικής χώρας δείχνει ότι επιδιώκει πάση θυσία να δημιουργήσει ένταση στο Αιγαίο…

Η τακτική αυτή προκαλεί προβληματισμό στο Ελληνικό Πεντάγωνο μετά τις αποκαλύψεις της «Βαριοπούλας» αλλά και της προβοκάτσιας που επιχειρούσε πρόσφατα να στήσει η Άγκυρα με τη Συρία, προκειμένου να νομιμοποιήσει μία επίθεσή της κατά της Δαμασκού.

Στο Αιγαίο οι παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας, μόνο τους τελευταίους τέσσερις μήνες, ανήλθαν στις 843! Συνολικά εισήλθαν 366 τουρκικά αεροσκάφη που αμφισβήτησαν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο. Το πλεόνασμα της τουρκικής προκλητικότητας έρχεται την ώρα που η Ελλάδα έχει στραμμένη την προσοχή της στους οικονομικούς δείκτες και στα Μνημόνια.

Κλήση στον πρέσβη

Μετά την έξαρση της τουρκικής προκλητικότητας, υπήρξε άμεση ενεργοποίηση του «κόκκινου» τηλεφώνου μεταξύ των δύο υπουργείων Άμυνας, καθώς και η κλήση του τούρκου πρέσβη στο Πεντάγωνο. Και δεν είναι μόνο οι από αέρος παραβιάσεις, αφού σε καθημερινή βάση πλέον έχουμε και μία διέλευση τουρκικού πλοίου μέσα από τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα.

Η κατάσταση αυτή, πέρα από το ότι εγκυμονεί κινδύνους για θερμό επεισόδιο, κοστίζει πολύ ακριβά στο Ελληνικό Δημόσιο, καθώς οι αναχαιτίσεις στοιχίζουν πανάκριβα, με δεδομένο και το υψηλό επίπεδο στο οποίο πρέπει να βρίσκονται οι πιλότοι μας για να μπορούν να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την ποσοτική υπεροπλία των τούρκων.

Τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, που είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα του, δείχνουν ότι καθημερινά έχουμε δύο παραβιάσεις από αέρα και μία στη θάλασσα. Με βάση όλα αυτά, ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δημήτρης Αβραμόπουλος, πριν από λίγες ημέρες σήκωσε το «κόκκινο» τηλέφωνο και ζήτησε από τον τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Γιλμάζ να παύσει αυτή την ιστορία των παραβιάσεων και της κατάχρησης του δικαιώματος της αβλαβούς διέλευσης από τουρκικά πλοία που φτάνουν έως την Κέα (Τζιά).

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, η ελληνική πλευρά εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά της και προειδοποίησε ότι η ολοένα αυξανόμενη ένταση στο Αιγαίο μπορεί να οδηγήσει σε ατύχημα και είναι άγνωστο ποια πλευρά θα θρηνήσει νεκρούς. Απαιτήθηκε από την Αθήνα να υπάρξει αποκλιμάκωση της έντασης.

Διαπιστώνοντας ότι δεν μειώθηκε η τουρκική προκλητικότητα μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που υπήρξε με τον Ισμέτ Γιλμάζ, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κάλεσε απηυδισμένος την περασμένη Τρίτη και τον τούρκο πρέσβη στο Πεντάγωνο, προκειμένου να διαμηνύσει και στον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου ότι η Ελλάδα δεν ανέχεται πλέον τέτοιες καταστάσεις.

Την ίδια ημέρα όμως καταγράφονταν 21 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας, Ο κ. Αβραμόπουλος «εισέπραξε» μία φιλική αντιμετώπιση στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον τούρκο ομόλογό του και την αμοιβαία υπόσχεση να υπάρξει στο άμεσο μέλλον και ανταλλαγή επισκέψεων των δύο υπουργών, σε μία προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης. Έτσι καλλιεργήθηκε μία αισιοδοξία ότι το Αιγαίο, εν όψει και της θερινής σεζόν, θα ηρεμήσει. Αυτό στην πράξη δεν διαπιστώθηκε, με το μπαράζ των παραβιάσεων που, να επαναλάβουμε, σημειώθηκε εκείνη ακριβώς την ημέρα…

Τα ενδεχόμενα είναι τρία:

Πρώτον, να χρησιμοποιεί διγλωσσία ο Ισμέτ Γιλμάζ

Δεύτερον, να μην θέλει ειλικρινά την ένταση στο Αιγαίο ο τούρκος υπουργός Άμυνας, αλλά να μην μπορεί να ελέγξει τους στρατηγούς του

Τρίτον, οι αξιωματούχοι στην Άγκυρα να υπακούν σε άλλα κέντρα εξουσίας, που μπορεί να είναι ο Αχμέτ Νταβούτογλου ή κάποιο άλλο πρόσωπο ή κέντρο.

Οι στρατηγοί

Φέτος πάντως οι στρατηγοί της Άγκυρας προβαίνουν σε σύνθετες προκλήσεις. Πριν από μερικές εβδομάδες η φρεγάτα «Μπαρμπαρός», ενώ έπλεε προς την Κίναρο και ήδη είχε προβεί σε παραβίαση των Εθνικών Χωρικών Υδάτων μας, σήκωσε και το στρατιωτικό ελικόπτερο που φέρει, με εντολή να πετάξει πάνω από τις ακτές του ελληνικού νησιού. Αμέσως βέβαια απογειώθηκαν ελληνικά μαχητικά και αναχαίτισαν το εν λόγω ελικόπτερο, ωστόσο η ενέργεια αυτή δεν παύει να είναι μία αναβάθμιση και διαφοροποίηση της προκλητικότητας των τούρκων.

Επίσης, πριν από ημέρες, τα τουρκικά μαχητικά προέβησαν και σε νυχτερινές παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας, κάτι που είναι πολύ σπάνιο. Η νυχτερινή αναγνώριση, αν εξελιχθεί σε εμπλοκή, τότε ο κίνδυνος του ατυχήματος είναι πολύ μεγάλος. Ευτυχώς, δεν χρειάστηκε.

Στην αναβάθμιση της τουρκικής προκλητικότητας πρέπει να περιληφθεί και η εμπλοκή με σκληρές αερομαχίες, που απαιτήθηκε να γίνει πρόσφατα, προκειμένου τα μαχητικά της γειτονικής χώρας να εγκαταλείψουν τον Εθνικό Εναέριο Χώρο μας.

Στην «κόψη» του ξυραφιού για «ατύχημα» που θα φέρει μία πολεμική εμπλοκή

Τα νούμερα των παραβιάσεων τόσο σε θάλασσα όσο και στον αέρα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, είναι τραγικά, αν σκεφτεί κανείς ότι είμαστε σε περίοδο ειρήνης με την Τουρκία. Αν κάποιος τρίτος παρατηρητής έβλεπε τη συγκεκριμένη στρατιωτική δραστηριότητα στο Αιγαίο, θα έλεγε αβίαστα ότι οι δύο χώρες βρίσκονται στην «κόψη» του ξυραφιού και είναι θέμα χρόνου να εξελιχθεί μία πολεμική δραστηριότητα.

Το 2013 οι συνολικές θαλάσσιες παραβιάσεις των χωρικών υδάτων μας από τουρκικά πολεμικά πλοία έφτασαν τις 353. Το θαλάσσιο αυτό «σπορ» οι τούρκοι το ξεκίνησαν δειλά – δειλά. Το 2009 οι παραβιάσεις των Εθνικών Χωρικών μας Υδάτων ήταν 90, την επόμενη χρονιά έφτασαν τις 133, το 2011 σχεδόν τις διπλάσιες (206), το 2012 πάλι τις διπλασίασαν, φτάνοντας τις 389, ενώ μειώθηκαν κατά τι πέρυσι (353).

Δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις ποια θα είναι η συμπεριφορά της Άγκυρας τα επόμενα χρόνια, καθώς ξεκίνησε η εγχώρια ναυπήγηση μικρών αλλά και μεγάλων σύγχρονων πλοίων και θα αυξήσει τα πολεμικά σκάφη της. Τη δυνατότητα αυτή «χτίζει» προσωπικά ο Ταγίπ Ερντογάν με διάφορους τρόπους και πολιτικές.

Εδώ και δύο δεκαετίες η τουρκική προκλητικότητα επικεντρώνεται κυρίως στις παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας. Το 2009, τη χρονιά που έσκαγε στην Ελλάδα η οικονομική κρίση και υπήρχε πολιτική ρευστότητα, ο συνολικός αριθμός των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών που προέβησαν σε παραβιάσεις στο Αιγαίο έφτασε τις 3.078. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία διαθέτει ισόποσα μαχητικά. Απλά το ίδιο τουρκικό αεροσκάφος μπορεί να εμφανιστεί πολλαπλές φορές. Εκείνο που θεωρείται επίσης σοβαρό είναι οι υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικό έδαφος, που σημειώθηκαν την ίδια χρονιά (51). Σε αρκετές από αυτές εμπεριεχόταν και ο εικονικός βομβαρδισμός κάποιων βραχονησίδων.

Μείωση το 2013

Αισθητή μείωση των παραβιάσεων του Εθνικού Εναέριου Χώρου μας παρατηρήθηκε το 2013. Βέβαια, οι 1.084 δεν μπορούν να θεωρηθούν λίγες, αλλά σε σύγκριση με εκείνες του 2009 είναι σχεδόν στο ένα τρίτο.

Ωστόσο, η Άγκυρα κάνει ένα λάθος εκτιμώντας ότι έχει να κάνει μόνο με την Ελλάδα. Απ’ ότι φάνηκε στο ταξίδι του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην Αίγυπτο, δεν πήγε στο Κάιρο εκπροσωπώντας μόνο την κυβέρνηση της Ελλάδας. Έγκυρες πηγές ανέφεραν ότι οι Αιγύπτιοι γνώριζαν ότι οι συζητήσεις και οι δεσμεύσεις τις οποίες θα αναλάμβαναν θα μεταφέρονταν στα ανώτατα ευρωπαϊκά και συμμαχικά όργανα. Δοθέντος ότι η Ελλάδα είναι το τελευταίο προπύργιο ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, η παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας ενδιαφέρει την Ευρώπη καθώς επίσης και τη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Όπως σημειώνεται, δεν μπορεί μία περιοχή που μελλοντικά ενδέχεται να παρέχει ενέργεια στην Ευρώπη, να βρίσκεται σε καθεστώς εχθρικής πολιορκίας. Αυτό αποτελεί και το τελευταίο επιχείρημα που έχει προσθέσει η Ελλάδα προκειμένου να διασφαλίσει την ηρεμία στο Αιγαίο.

Η Θράκη, το θράσος της Τουρκίας και η μουσουλμανική μειονότητα

Το θράσος και η αρπακτικότητα της Τουρκίας δεν έχουν όρια! Αφού εξολόθρευσε με τους πιο φρικτούς τρόπους όλους τους χριστιανικούς πληθυσμούς που υπήρχαν στο έδαφός της, επιδιώκει τώρα, χρησιμοποιώντας τη μουσουλμανική μειονότητα, να «μπει» και στη Θράκη!

Με τη Συνθήκη της Λοζάνης είχαν μείνει στην Πόλη 150.000 Έλληνες και στη Θράκη 80.000 μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με τη συνθήκη αυτή, η μία μειονότητα ήταν το αντίβαρο της άλλης. Η ύπαρξη της μίας μειονότητας προϋπόθετε την ύπαρξη της άλλης.

Η Τουρκία, όμως, εξεδίωξε τους Έλληνες από την Πόλη (καθώς και από την Ίμβρο και την Τένεδο) με τους φρικτούς τρόπους που συνηθίζει. Κατόπιν, αυτή η παρουσία των μουσουλμάνων στη Θράκη είναι παράνομη, διότι αντίκειται στη Συνθήκη της Λοζάνης…

Όπως είχε δηλώσει και ο αείμνηστος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής στον τηλεοπτικό σταθμό High, η μουσουλμανική μειονότητα βρίσκεται παράνομα στη Θράκη, διότι υπάρχει πλήρης αναντιστοιχία πλέον μεταξύ των δύο μειονοτήτων, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάνης.

Η μουσουλμανική μειονότητα, λοιπόν, δεν έχει λόγο ύπαρξης στη Θράκη, διότι έχει προηγηθεί η εκδίωξη της ελληνικής μειονότητας και, μάλιστα, με φοβερό τρόπο!

Η Ελλάδα, λοιπόν, σύμφωνα με τον αείμνηστο καθηγητή, έχει όχι μόνο το δικαίωμα να εκδιώξει τη μουσουλμανική μειονότητα από τη Θράκη, αλλά και την υποχρέωση, διότι η παρουσία των μουσουλμάνων στη Θράκη συνιστά αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης!

Αν είχαμε άξιους πολιτικούς, θα είχαν φροντίσει για την απομάκρυνση των μουσουλμάνων από τη Θράκη προ πολλών ετών, τουλάχιστον όσων αυτοαποκαλούνται ως «τούρκοι», όχι βέβαια με τις μεθόδους των τούρκων, αλλά ειρηνικά. Όμως, όχι μόνον αυτό δεν έκαναν, αλλά διέπραξαν και πλήθος τρομερών σφαλμάτων, αφήνοντας το τουρκικό προξενείο να γίνει κράτος εν κράτει, εισάγοντας την τουρκική γλώσσα στην εκπαίδευση κ.α. Και τώρα η Τουρκία χρησιμοποιεί τη μουσουλμανική μειονότητα για να μετατρέψει τη Θράκη σε νέο Κύπρο και σε νέο Κόσοβο!

Και όχι μόνο τη Θράκη, αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα!

Μας στέλνει συνεχώς τεράστιους αριθμούς μουσουλμάνων λαθρομεταναστών με πράκτορές της, δήθεν δουλεμπόρους, για να ισλαμοποιήσει την πατρίδα μας. Με το απίστευτο θράσος που την διακρίνει έχει αρχίσει ήδη να ασκεί πολύ μεγάλες πιέσεις για την κατασκευή τζαμιών κ.α.

Οι πολιτικοί μας θα έπρεπε να έχουν φροντίσει για την επαναπροώθηση ενός μεγάλου αριθμού λαθρομεταναστών στις πατρίδες τους, πριν να είναι πολύ αργά. Δυστυχώς, όμως, δεν το πράττουν…!

Έτσι, η Τουρκία συνεχίζει να αποικίζει την Ελλάδα με ταχύτατους ρυθμούς. Και η μεγάλη πληθυσμιακή αλλοίωση της χώρας μας προχωρεί ραγδαία, λόγω και της πολύ υψηλής γεννητικότητας των μουσουλμάνων, αλλά και της καθημερινής εισβολής και πολλών άλλων που προστίθενται στα 2 έως 3 εκατομμύρια των ήδη υπαρχόντων!

Η Τουρκία, μάλιστα, ελπίζει πάρα πολύ να ανέλθει στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, για να δώσει αφειδώς την ελληνική ιθαγένεια στους λαθρομετανάστες και στα παιδιά τους, όπως έχει προαναγγείλει. Έτσι τα φοβερά σχέδιά της θα διευκολυνθούν κατά πολύ…!

Ας αφήσουν κάποιοι τα περί «ρατσισμού» και «ξενοφοβίας», τα σλόγκαν που χρησιμοποιούν τα ξένα ανθελληνικά κέντρα, για να επιτύχουν τους σκοπούς τους εις βάρος της χώρας μας. Πολλοί από αυτούς που κραυγάζουν διαρκώς για δήθεν ρατσισμό και ξενοφοβία, θα πρέπει να είναι ή ηλίθιοι ή εντολοδόχοι των ξένων κέντρων.

Εμείς οι Έλληνες (με μόνο λίγες εξαιρέσεις) όχι μόνο δεν είμαστε ρατσιστές και ξενόφοβοι, αλλά αντίθετα, έχουμε μεγάλη συμπάθεια για όλους τους λαούς του κόσμου, ανεξάρτητα από τη φυλή, το χρώμα και την θρησκεία τους. Θέλουμε όμως την ασφάλεια και την ακεραιότητα της πατρίδας μας, όπως θέλουν κι ατοί για τις δικές τους πατρίδες.

Σε ό,τι αφορά τη Θράκη, θα έπρεπε οι κυβερνώντες να καταγγείλουν στη διεθνή κοινότητα όλες τις γενοκτονίες, τις εθνοκαθάρσεις και τις φρικαλεότητες της Τουρκίας και να ενημερώσουν ότι τώρα πια η παρουσία των μουσουλμάνων στη Θράκη είναι αντίθετη στη Συνθήκη της Λοζάνης. Όσοι από αυτούς αισθάνονται ότι είναι Τούρκοι να πάνε στην Τουρκία…

Οι πολιτικοί μας υπήρξαν πάντα, δυστυχώς, τρομερά υποχωρητικοί απέναντι στην Τουρκία. Κι αυτό την έχει αποθρασύνει σε απίστευτο βαθμό.

Οι Τούρκοι θα πρέπει να μας θεωρούν πολύ μεγάλα κορόιδα!

Με εκτίμηση

Ένας αναγνώστης

ΥΓ: Η Τουρκία γράφει πάντα τις συνθήκες και τις υποχρεώσεις της στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Τη Σχολή της Χάλκης δεν πρόκειται να την ανοίξει, όσες καταδικαστικές διεθνείς αποφάσεις και αν εκδοθούν. Την έχει κλείσει επίτηδες, ώστε σε λίγο καιρό να μην μπορεί πλέον να εκλεγεί Έλληνας Πατριάρχης. Για να την ανοίξει, θέλει τόσα ανταλλάγματα που θα ισοδυναμούσαν με την άλωση της Θράκης!

Κλιμακώνει η Άγκυρα την ένταση στο Αιγαίο

Το «κλείσιμο» του σχεδίου «Βαριοπούλα», η συντήρηση των «γκρίζων ζωνών» και η αναζήτηση ενός F-16 που καταρρίφθηκε το… 1996

Του Σωτήρη Σιδέρη

Η αύξηση των επεισοδίων εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας, με τελευταίο και πλέον προκλητικό -πολυήμερο, μάλιστα- αυτό στη βραχονησίδα Ζουράφα (Λαδόξερα), η έγκριση ενός νόμου που διευρύνει τις εξουσίες των μυστικών υπηρεσιών για δράση εντός και εκτός Τουρκίας, κάτι που πολλαπλασιάζει τους φόβους για προβοκάτσια και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ερντογάν μετατρέπεται ραγδαία σε μεσανατολικού τύπου δικτατορία, προκαλούν βάσιμες ανησυχίες για κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο.

Όλο και πιο συχνά, όλο και πιο επικίνδυνα, σε περιοχές που εδώ και χρόνια η Τουρκία θεωρεί «γκρίζες ζώνες», τουρκικά σκάφη παραβιάζουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Το νέο στοιχείο είναι ότι τα τουρκικά πολεμικά πλοία ή αυτά του Λιμενικού όχι μόνο δεν υπακούουν στις εντολές των ελληνικών σκαφών φια αποχώρηση από τα χωρικά ύδατα, αλλά θα έλεγε κανείς ότι επιδιώκουν την πρόκληση επεισοδίου είτε λοιδορώντας τις ελληνικές Αρχές, είτε κάνοντας επικίνδυνους ελιγμούς, είτε απαντώντας ότι κινούνται σε τουρκικά χωρικά ύδατα.

«Έκλεισε» το σχέδιο «Βαριοπούλα» χωρίς ελληνικές… απορίες

Για ορισμένους Έλληνες διπλωμάτες που ανησυχούν όχι μόνο για τις κινήσεις της Άγκυρας και τους τριγμούς που υφίσταται το τουρκικό και στρατιωτικό κατεστημένο, αλλά και για την καθήλωση της Ελλάδας, το πλέον επικίνδυνο είναι ότι, παρά τις αποκαλύψεις για τη μεθοδευμένη πρόκληση πολέμου με τη Συρία, κανείς, ούτε η Αθήνα, ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η Ε.Ε., δεν ζήτησε εξηγήσεις. Ούτε το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας προσέφερε διεξόδους για άμβλυνση της τουρκικής επιθετικότητας, ούτε η τυφλή υποστήριξη της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας βοήθησε.

Σημειώνεται από τις ίδιες πηγές ότι το σχέδιο «Βαριοπούλα», στην αποκάλυψη του οποίου στηρίχτηκε ο Ερντογάν για να στείλει στη φυλακή τους στρατηγούς, προέβλεπε την πρόκληση επεισοδίου στο Αιγαίο με την κατάρριψη ενός τουρκικού αεροσκάφους, ακόμη και από τους ίδιους τους Τούρκους, στη συνέχεια ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν, που θα κατηγορείτο για έλλειψη πατριωτισμού. Ωστόσο, αυτή είναι η μία πτυχή. Η άλλη είναι ότι η τακτική της Τουρκίας, είτε των στρατηγών, είτε των πολιτικών, έχει το ίδιο υπόβαθρο, τις «γκρίζες ζώνες» και κατά συνέπεια ένα επεισόδιο θα είχε άμεσες επιπτώσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς θα έβαζε στο τραπέζι το καθεστώς του Αιγαίου, γι αυτό και οι κλιμακούμενες και προφανώς σχεδιασμένες ενέργειες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Αρχιπελάγους προκαλούν αναταράξεις.

Η ίδια διπλωματική πηγή εκφράζει επίσης τον έντονο προβληματισμό της για το γεγονός, ότι ενώ η δίκη των στρατηγών για το σχέδιο «Βαριοπούλα» έχει τελειώσει, κανείς από την Αθήνα, ούτε ο πρωθυπουργός ούτε οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, δεν ζήτησε εξηγήσεις από την κυβέρνηση Ερντογάν, πόσω μάλλον που αποκαλύφθηκε και το αντίστοιχο σχέδιο για τη Συρία. Η αποκάλυψη του σχεδίου για τη Συρία επιβεβαίωσε τον προβληματισμό Ελλήνων παραγόντων, ότι συνολικά τα σχέδια αυτά έχουν κοινό παρονομαστή: επιδιώκουν την αλλαγή του status quo. Στην ουσία, το σχέδιο «Βαριοπούλα» αποκαλύφθηκε και θεωρητικά ακυρώθηκε, αλλά η φιλοσοφία του είναι παρούσα. Στην Αθήνα, το πολιτικό χάος που επικρατεί στην κυβέρνηση όσον αφορά στη διαχείριση των μεγάλων θεμάτων της χώρας, έχει τεράστιο αντίκτυπο και στην εξωτερική πολιτική.

Η σημασία των επεισοδίων στη Λαδόξερα

Η βραχονησίδα Ζουράφα –ή Λαδόξερα για τους ντόπιους- βρίσκεται 6 ναυτικά μίλια ανατολικά από το βορειο-ανατολικό άκρο της Σαμοθράκης και έχει στρατηγική σημασία για τα ελληνικά συμφέροντα, καθώς επεκτείνει την ελληνική κυριαρχία και αυξάνει την επήρεια της υφαλοκρηπίδας. Εντάσσεται σε μία ευρύτερη περιοχή που εκτιμάται ότι διαθέτει πετρέλαιο.

Το πρώτο επεισόδιο σε μία σειρά μακροχρόνιων προκλήσεων είχε καταγραφεί στις 11 Ιανουαρίου 2014 και είχε χαρακτηριστεί από την «κόντρα» μεταξύ ελληνικού και τουρκικού σκάφους. Συχνά τούρκοι αλιείς, συνοδεία σκαφών του τουρκικού Λιμενικού, παραβιάζουν τα χωρικά ύδατα όχι μόνο για να ψαρέψουν, αλλά ωθούνται από τις τουρκικές αρχές να πηγαίνουν στο συγκεκριμένο σημείο για να υπενθυμίζουν στην Ελλάδα τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών».

Όμως, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, δύο μήνες μετά το πρώτο επεισόδιο, τα πράγματα πήραν πιο άγρια μορφή. Αλιευτικά σκάφη και σκάφη του τουρκικού λιμενικού όχι απλώς παραβίασαν τα χωρικά μας ύδατα, αλλά, βάσει διπλωματικών πηγών, ήταν σαφές ότι επιδίωκαν την πρόκληση επεισοδίου. Σύμφωνα με αναφορές, υπήρξαν και πυροβολισμοί στον αέρια, κάτι που, ωστόσο, δεν επιβεβαιώνεται, αλλά και αυτές οι αναφορές δείχνουν την ένταση που επικράτησε. Σημειώνεται ότι η Λαδόξερα είναι ένας μικρός βράχος που στέκεται στην επιφάνεια χάρη στα έργα συντήρησης της ελληνικής πλευράς, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας της. Δεν πρέπει να διαφεύγει τη προσοχής το γεγονός ότι έχει ενταχθεί στον κατάλογο των αμφισβητούμενων νησιών και βραχονησίδων εκ μέρους της Τουρκίας.

Θυμήθηκαν το 1996…

Η Ελληνική πλευρά, ως συνήθως, δεν θέλει καμία δημοσιότητα, προφανώς για να μην διαταραχθεί η… μακαριότητα μίας εξωτερικής πολιτικής που δεν έχει προσανατολισμό. Έτσι, με τη σειρά τους, διπλωμάτες προτιμούν να συζητούν στους διαδρόμους ή ιδιωτικά σε δημοσιογράφους, παρά να αντιδράσουν, και αναμένουν πολιτικές εντολές και καθοδήγηση που ποτέ δεν έρχεται, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω κλιμάκωση εκ μέρους της Άγκυρας.

Είναι προφανές ότι, παρά τις περί του αντιθέτου διαρροές, προβληματισμός επικρατεί και γύρω από τις τουρκικές έρευνες για την ανεύρεση του F-16 που συνετρίβη ανοιχτά της Χίου το 1996 και κατά ορισμένους είχε καταρριφθεί από ελληνικό πύραυλο.

Σύμφωνα με τον τουρκικό Τύπο, η κόρη του νεκρού πιλότου ζήτησε την ανεύρεση της σορού του πατέρα της, όμως για άλλους πρόκειται για μία περίεργη κίνηση που στόχο έχει να προσφέρει στην Άγκυρα άλλοθι για να κλιμακώσει την ένταση σε άλλα σημεία του Αιγαίου. Κάτι, που, ακόμη κι αν περιέχει ψήγματα αλήθειας, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές υπήρχαν τουρκικοί ισχυρισμοί για την ανεύρεση κάποιων κομματιών του αεροσκάφους, αλλά δεν υπήρχαν σαφείς πληροφορίες.

Η διακυβέρνηση Ερντογάν θεωρείται ήδη από πολλούς παράγοντες σε Αθήνα και Βρυξέλλες ιδιαίτερα ασταθής. Η επιθετικότητα έναντι της Συρίας, η στρατηγική της έντασης και ενίοτε της περιφρόνησης της Ελλάδας, η ένταση μεταξύ ΗΠΑ και ΝΑΤΟ με τη Ρωσία και η γενικότερη αστάθεια στη Μέση Ανατολή, θεωρητικά ενισχύουν τη θέση της Τουρκίας στην περιοχή, παρά τους εσωτερικούς τριγμούς.

Διπλωμάτης με ιδιαίτερα καλή γνώση της συμπεριφοράς της Τουρκίας θεωρεί ότι η σύγχυση και η ένταση στις διεθνείς σχέσεις θα την οδηγήσει σε κινήσεις ενίσχυσής της έναντι της Ελλάδας. Ηθελημένα ή μη, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, που είναι λαλίστατοι σε κάθε κίνηση της Ρωσίας ή της Κίνας, στην περίπτωση της Τουρκίας τηρούν σιγή που εκ των πραγμάτων είναι υπέρ της Τουρκίας.

Η επιδίωξη της Άγκυρας για κυριαρχία στις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες», είτε αυτό γίνεται μέσω κρίσης στο Αιγαίο, είτε επωφελούμενη ευρύτερων ανακατατάξεων στην περιοχή με τη στήριξη των ΗΠΑ και των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, είναι ένα υπαρκτό σενάριο και οι διεκδικήσεις είναι φανερές, επομένως, δεν υπάρχει καμία θεωρία συνωμοσίας. Άρα, προσθέτει η ίδια διπλωματική πηγή, «το κλειδί για να κατανοήσουμε τι θα συμβεί –και μάλιστα στο εγγύς μέλλον- είναι να συνομιλήσουμε με τις μεγάλες ξένες κυβερνήσεις ως κράτος με μεγάλη γεωπολιτική αξία και όχι ως χειραγωγούμενοι από την τρόικα και τις τράπεζες, αν δεν θέλουμε να χάσουμε, εκτός από μεγάλο μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, και το status quo στο Αιγαίο που με αγώνες κατακτήθηκε».

Εκ μέρους της κυβέρνησης δεν υπάρχει η παραμικρή απάντηση. Κανένας πολιτικός και διπλωματικός σχεδιασμός δεν ξεδιπλώνεται τις ώρες των εντάσεων, καμία πρωτοβουλία δεν εκδηλώνεται για να αναδιπλωθεί η Τουρκία, καμία συζήτηση δεν γίνεται δημόσια, καθώς, σύμφωνα με την άθλια προπαγάνδα δεκαετιών, «αυτά είναι ευαίσθητα εθνικά θέματα».

Δηλαδή, ποιος διαχειρίζεται τα «ευαίσθητα εθνικά θέματα», αν όχι το υπουργικό συμβούλιο, το οποίο όμως δεν συνεδριάζει ποτέ, αν όχι το κοινοβούλιο, όπου όμως τα κόμματα δεν συζητούν ποτέ;

Και το πλέον εθνικά επικίνδυνο από τη στάση όλων αυτών είναι ότι η Ελλάδα μένει βουβή στη βάναυση καταστρατήγηση των δημοκρατικών αρχών στην Τουρκία, στις προκλήσεις στο Αιγαίο, στην Κύπρο και στη Συρία. Καμία καταγγελία στους διεθνείς οργανισμούς, καμία συζήτηση στην ΕΕ, καμία αναφορά στον ΟΗΕ, καμία παρέμβαση στον ΟΑΣΕ.

Η Τουρκία δεν αποθρασύνεται τυχαία. Κάθε άλλο…